สายตาของหลิงชวนมองไปยังผู้คน เอ่ยปากว่า “หนึ่ง!”
“กองทัพเกราะหนักอวิ๋นโจวห้าพันคนเดิม ตั้งแต่วันนี้ขยายเป็นเต็มอัตราหมื่นคน! ประทานนามกองทัพใหม่ว่า ‘กองเกราะดำ’! ถือธงศึกขุนเขาขาวธารน้ำดำ!”
เขาจ้องมองไปยังร่างที่มั่นคงดั่งขุนเขา “ตำแหน่งตูเว่ยกองเกราะดำ ให้ถังขุยหรานดำรง!”
“กระหม่อมรับบัญชา!” ถังขุยหรานลุกขึ้นทันที คำนับรับคำ เสียงดังก้องดั่งระฆัง
แม้ด้วยความมั่นคงของเขา ในยามนี้บนใบหน้าก็ยากจะปกปิดความตื่นเต้น นี่คือความไว้วางใจและภาระอันหนักอึ้งอย่างแท้จริง
ต่อมา หลิงชวนเสริมอีกว่า “นายกองอำเภออู่ฉวี่คนเดิม ให้เฉาหย่วนซานรองนายกองอำเภอซงหยางดำรง!”
“รับบัญชา!” เฉาหย่วนซานลุกตอบ
ทว่า คำสั่งนี้ออกไป สีหน้าของนายทหารหลายนายในห้องโถงกลับดูแปลกประหลาด สายตาแอบชำเลืองไปยังจ้าวเซียงที่อยู่อีกด้าน
ใคร ๆ ก็รู้ว่า จ้าวเซียงคือตูเว่ยทหารม้าหนักของกองทัพอวิ๋นโจวเดิม ทหารม้าหนักอวิ๋นโจวอยู่ในบังคับของเขามาตลอด
การกระทำของหลิงชวนครั้งนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการส่งต่อกำลังทหารม้าหนักชั้นยอดให้แก่คนสนิทของตน ส่วนจ้าวเซียง แม้แต่ตำแหน่งรองตูเว่ยก็ยังไม่ได้
หลิงชวนหาได้สนใจความกระเพื่อมเล็กน้อยในห้องโถงไม่ สายตาเยือกเย็นดั่งวารี กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดโอกาสให้เคลือบแคลง “สอง! ทหารม้าเบาอวิ๋นโจวเดิมแปดพันคน ทั้งหมดขยายเป็นหนึ่งหมื่นคน! ตั้งนามกองทัพใหม่ว่า ‘กองทหารม้าปีกห่าน’! ประทานธงศึกสะเทือนอัสนีแหวกเมฆ! ตำแหน่งตูเว่ยให้หลิวเหิงดำรง!”
เขาหยุดเล็กน้อย สายตาหันไปอีกด้าน กล่าวอย่างชัดเจนว่า “เจียงไหล ออกรับตำแหน่งรองตูเว่ยกองทหารม้าปีกห่าน ช่วยหลิวเหิงบัญชาการกองทหารม้าปีกห่าน!”