"ห้าหมื่นตำลึง? คุณพระช่วย..."
แม้แต่หลิงชวนได้ยินตัวเลขนี้ก็ยังอดตกตะลึงมิได้ กำไรสุทธิห้าหมื่นตำลึง เกินกว่าคาดหมายไปมาก
ทันใด ซูหลีก็เล่ารายละเอียดทั้งหมดให้ฟัง
ตอนนี้ แม้สุราเลือดหมาป่าจะยังจำหน่ายเฉพาะในอวิ๋นโจว แต่เมื่อชื่อเสียงเริ่มขจรขจาย ก็ยึดตลาดได้รวดเร็ว จากเดิมต้องส่งคนเร่ขายตามโรงเตี๊ยมใหญ่ บัดนี้กลับกลายเป็นบรรดาเถ้าแก่แย่งกันมาซื้อ
ถึงกระนั้น สุราเลือดหมาป่าก็ยังคงผลิตไม่ทันความต้องการ ถึงขั้นที่เถ้าแก่โรงเตี๊ยมใหญ่ต้องส่งคนมาคอยถึงอำเภออวิ๋นหลานเพื่อรอสุราออกจากเตา ตัดปัญหาการจัดส่งที่ยุ่งยากไป
สองเดือนนี้ หลิวเยี่ยนขยายโรงต้มเหล้าแล้วสองหน ขนาดเกือบเป็นสิบเท่าจากแรกเริ่ม แต่ก็ยังคงผลิตไม่ทันอยู่ดี
ผ้าฝ้ายก็ได้รับเสียงตอบรับดีไม่แพ้กัน ยิ่งกว่านั้น ต่างจากสุราเลือดหมาป่าที่เจาะกลุ่มนักดื่มโดยเฉพาะ ผ้าฝ้ายกลับเข้าถึงทุกคน
หลิวเยี่ยนให้คนสร้างเครื่องทอผ้ากระสวยบินสามสิบเครื่อง ให้คนงานสลับสับเปลี่ยนกันทอ แน่ใจว่าเครื่องไม่หยุดพัก แต่ก็ยังคงผลิตไม่ทันอยู่ดี
"รออีกสักพัก พวกเราไปถึงอวิ๋นโจวแล้ว ยอดขายสุราเลือดหมาป่าและผ้าฝ้ายจะต้องพุ่งกระฉูด! เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ใช่แค่อวิ๋นโจว แต่ทั้งเจ็ดแคว้นชายแดนเหนือ กระทั่งทั่วทั้งจักรวรรดิ ก็จะเป็นตลาดของพวกเรา!" หลิงชวนเอ่ยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
ซูหลีพยักหน้าหนักแน่นตอบว่า "อืม! หาเงินได้มาก ก็จะได้ตีดาบศึกกับหลอมเกราะมากขึ้น ช่วยท่านสามีฝึกปรือทหารกล้าได้มาก!"