โต๊ะอาหารของครอบครัวจ้าวเต๋อจู้มีกับข้าวเพิ่มขึ้นผิดปกติ ภรรยาของเฒ่าเจิ้งรู้ดีว่ามาจากไหน ครั้งหนึ่งตอนเที่ยงวันอาทิตย์ หลินหยวนไปส่งปลา ภรรยาของเฒ่าเจิ้งชวนให้กินข้าวด้วย บนโต๊ะมีปลาตะเพียนจีนตุ๋นซีอิ๊ว เฒ่าเจิ้งนั่งก้มหน้ากินข้าวเงียบ ๆ พอกินเสร็จก็พูดว่า "ส่งมาน้อยลงหน่อยเถอะ ตัวเองก็กินเองบ้าง" หลินหยวนพูดว่า "ผมกินพอแล้ว" เฒ่าเจิ้งมองเขาแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร แต่ตะเกียบก็ยื่นไปที่จานปลาอีกครั้ง
ช่วงเวลานี้ หลินหยวนอ่านหนังสือจบไปอีกสองเล่ม
"ความรู้พื้นฐานการฝังเข็ม" อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ จำแผนผังเส้นลมปราณและจุดฝังเข็มได้หมด เข้าใจทฤษฎีพื้นฐานของการฝังเข็มและรมยา ระบบแสดงว่าทักษะการแพทย์ยังเป็นระดับต้น คิดว่าอ่านอีกเล่มคงจะเลื่อนเป็นระดับกลาง ตอนนี้เขาจัดการได้ไม่จำกัดแค่ไข้หวัดธรรมดาแล้ว——การเลือกจุดฝังเข็มและวิธีการแทงเข็มสำหรับโรคทั่วไป ถูกบันทึกไว้ในสมองหมดแล้ว หลินหยวนเก็บหนังสือเข้าพื้นที่ คิดว่าทักษะนี้ต่อไปต้องมีประโยชน์มาก ช่วงเวลาลำบากทรัพยากรทางการแพทย์ตึงตัว ฝังเข็มเองได้ก็ไม่ต้องไปต่อคิวที่คลินิก
หลังจากอ่าน "ความจริงแท้ของมวยรูปจิด" จบ ก็อ่าน "หนังสือรวมการใช้ไทชิ" ต่อ หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ในปีที่ 25 ของสาธารณรัฐจีน มีภาพท่ามวยที่หยางเฉิงฝูสาธิตเอง ทุกภาพมีคำอธิบายการออกแรงประกอบ เขาดูท่าทีไปทีละท่า ยุนโฉว ตั้นเปียน หลานเชวี่ยเว่ย ทุกหน้าแปลงเป็นเส้นทางการออกแรงในร่างกายโดยอัตโนมัติ——การออกแรงของไทชิแตกต่างจากมวยรูปจิดโดยสิ้นเชิง มวยรูปจิดแข็งแกร่งดุดัน ไทชิอ่อนโยนแฝงความแข็งแกร่ง เส้นทางการออกแรงทั้งสองแบบเทียบเคียงกันในสมอง กลับทำให้เขาเข้าใจศิลปะการต่อสู้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น พอปิดหนังสือ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น——"ทักษะศิลปะการต่อสู้: ระดับกลาง"