ตอนที่ 41 รัศมีนางเอกหายไป
เมื่อ ลี่เว่ยซี กับ เหยาจ๋อ มาถึงร้านอาหาร เย่เซียวและคนอื่น ๆ ก็นั่งลงกันเรียบร้อยแล้ว
พอเห็นลี่เว่ยซีเดินเข้ามา เย่เซียวก็ยิ้มพลางยกมือเรียกให้มานั่งด้วยกัน ในบรรดาคนที่นั่งอยู่ มีเพียงพวกเขาสองคนที่สนิทกันที่สุด
“ทำไมหน้าแดงแบบนั้นล่ะ?” เย่เซียวมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาเจือรอยยิ้มขบขัน ก่อนเอ่ยแซว “ยังไม่ได้รินเหล้าเลยนะ แต่หน้าแดงไปเสียก่อนแล้ว”
“อืม เมื่อกี้แช่น้ำพุร้อนจนร้อนน่ะ” ลี่เว่ยซีรีบอธิบาย พูดจบก็เหลือบมองเหยาจ๋อที่อยู่ข้าง ๆ อย่างรวดเร็ว
เหยาจ๋อจับสายตาที่หลบเลี่ยงของเขาได้ทันที เสียงหัวเราะแผ่วต่ำหลุดจากลำคอ
“พี่เจ๋อ หัวเราะอะไรอยู่เหรอ?” ฉีจิ่งเซวียนสังเกตเห็นรอยยิ้มตรงมุมปากของเหยาจ๋อ จึงเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่มีอะไร แค่นึกถึงเรื่องสนุกขึ้นมาได้” เหยาจ๋อรีบซ่อนรอยยิ้มที่แฝงอยู่ในดวงตา แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” ฉีจิ่งเซวียนพยักหน้า ไม่ได้ซักถามต่อ
“เรานั่งกินกันตรงนี้เถอะ”
เสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยดังมาจากไม่ไกล
กู้จิ้นเหยียนกับคนอื่น ๆ เงยหน้ามองไปตามเสียงพร้อมกัน ผู้ที่เดินเข้ามากลับเป็นไป๋ไป่หยาน ข้างกายเธอมีหวังหลุนจากตระกูลหวังเดินตามมาด้วย ก่อนหน้านี้กู้จิ้นเหยียนได้รับข่าวมาว่าช่วงนี้ไป๋ไป่หยานติดต่อกับหวังหลุนอย่างใกล้ชิดเป็นพิเศษ
หวังหลุนเองก็เห็นพวกเขา จึงหันไปบอกไป๋ไป่หยานว่าบังเอิญเจอคนรู้จักสองสามคน ตั้งใจจะเข้าไปทักทาย