“จิ้นเหยียน คุณหมายความว่าไป๋อวี้เยี่ยนตามคุณไปถึงเมืองซูเลยเหรอ?” เหยาจ๋อมีสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงเจือความดุดันอยู่หลายส่วน
“อืม ไม่ใช่แค่นั้น” กู้จิ้นเหยียนเล่าเรื่องที่ไป๋อวี้เยี่ยนทำในเมืองซูให้ฟังคร่าว ๆ
หลังฟังจบ แววตาของเหยาจ๋อพลันฉายประกายอำมหิต “ไป๋อวี้เยี่ยนคนนี้เป็นภัยใหญ่หลวง ต้องหาโอกาสกำจัดปัญหานี้ให้สิ้นซาก”
“ฉันวางแผนไว้แล้ว ส่งคนไปจับตาดูเธอตลอด 24 ชั่วโมง ทุกความเคลื่อนไหวของเธออยู่ในกำมือเรา” กู้จิ้นเหยียนเอ่ยอย่างสงบนิ่ง
เหยาจ๋อครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าถาม “ตอนนี้เธอยังไปมาหาสู่กับซ่งเชียน คุณชายรองแห่งตระกูลซ่งอย่างใกล้ชิดอยู่ไหม?”
“สนิทกันมาก” กู้จิ้นเหยียนหันไปมองอีกฝ่าย แล้วตอบตามจริง
“ผู้หญิงคนนี้ทำอะไรแต่ละอย่างก็ชวนให้รู้สึกแปลกไปหมด” เหยาจ๋อใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ วิเคราะห์ “ทางซ่งเชียนคงได้รับผลกระทบจากเธอไม่มากก็น้อย ทั้งที่รู้ชัดว่าคุณรังเกียจเธอ แต่ก็ยังดึงดันเข้าหา คุณชายรองซ่งมีอนาคตที่ดีอยู่แล้ว ต่อให้เธออยู่ข้างเขาต่อไปก็ไม่เสียหาย เว้นแต่ว่า...บนตัวคุณมีบางอย่างที่เธอต้องได้มาให้ได้”
เย่เซียวที่กำลังก้มหน้ากินของอยู่ข้าง ๆ ได้ยินแล้วใจกระตุกวูบ รู้สึกว่าข้อสันนิษฐานของเหยาจ๋อมีเหตุผลทุกคำ
กู้จิ้นเหยียนพยักหน้าช้า ๆ “ฉันก็คิดเหมือนคุณ อีกอย่าง ฉันยังสืบพบเรื่องน่าสงสัยอีกอย่าง ซ่งเชียนที่ได้ชื่อว่าเป็นมือทองด้านการลงทุน ช่วงนี้ดวงตกฮวบ ไม่ว่าจะลงทุนอะไรก็ขาดทุนทุกครั้ง ความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้เริ่มขึ้นหลังจากเขารู้จักไป๋อวี้เยี่ยน”