แต่เพราะเรื่องนี้เอง สวี่เจียงเหอจึงพลอยมีชื่อเสียงไปด้วย
ทว่าคนนอกกลับมองสวี่เจียงเหอและปฏิบัติต่อเขาแตกต่างออกไป
โดยเฉพาะผู้ชายบางคน เรียกได้ว่าครบห้าคำ ทั้งอิจฉา ริษยา และเกลียดชัง จงใจดูแคลนถึงขั้นใส่ร้าย เพื่อให้ตัวเองรู้สึกพึงพอใจขึ้นมาบ้าง
ยิ่งสวีมู่เสวียนไม่เคยเห็นสวี่เจียงเหออยู่ในสายตา ภาพลักษณ์ที่ใคร ๆ เรียกเขาว่าหมารับใช้ก็ค่อย ๆ ถูกเหยียบย่ำลงไปเรื่อย ๆ คนพวกนั้นจึงยิ่งสนุกกันใหญ่ ปากก็ดูถูกสวี่เจียงเหอ แต่ในใจก็อิจฉาเขาไปด้วย
หัวหน้าห้องอย่างกัวหมิงเป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัด
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
เรื่องที่ทั้งสองแตกหักกันแพร่สะพัดไปนานแล้ว
โดยเฉพาะท่าทีของสวี่เจียงเหอในวันนั้น เขาถึงกับเป็นฝ่ายยอมแพ้เอง แล้วดูเหมือนว่าจะตัดใจได้จริง ๆ ด้วย
แค่นั้นยังไม่พอ เขายังย้ายโต๊ะไปไว้ตรงมุมห้องเรียน ทำตัวเด่นเป็นเป้าสายตาแล้วพูดว่าจะตั้งใจเรียนให้ดี
หลายคนจึงแปลกใจและไม่เชื่อ ทุกวันมีคนเดินผ่านห้องเรียนชั้นสามเพื่อมาดูสวี่เจียงเหอ ว่าเป็นอย่างนั้นจริงหรือเปล่า
เมื่อมีคนจับตาดู ก็ย่อมมีคนคาดหวัง
ทันทีที่สวี่เจียงเหอเดินเข้าห้องสอบ ก็ได้ยินเสียงพูดคุยไม่น้อย...
“เฮ้ ๆ ดูสิ คนนั้นสวี่เจียงเหอห้องสาม”
“หมอนั่นน่ะเหรอ? โอ้โห ตัวเด่นเรียกสายตาสินะ?”
“เมื่อก่อนตามสวีมู่เสวียนต้อย ๆ เหมือนหมา ไล่ยังไงก็ไม่ไป ได้ยินว่าเขายอมแพ้เองจริง ๆ แล้วเหรอ?”
“เหมือนจะจริงนะ ตอนนี้ยังบอกว่าจะตั้งใจเรียนด้วย”