เดินไม่กี่ก้าวก็หอบ ร่างกายอ่อนแอของฉันทนไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 20 ช่วยชีวิตฉุกเฉิน

7 นาที· 1.5K คำ

อีกด้านหนึ่ง เสิ่นฉีชวน สือเหยียน และเจียงไป๋อวี่ไม่เห็นฉินเซียวหรานกลับมาเสียที จึงเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

พอสืบดูจึงรู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ

เมื่อเย็นวาน เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในเขตโรงงานร้างใกล้เนินเขาด้านหลังโรงเรียน และยังเกี่ยวพันกับคดีลักพาตัว ผู้บาดเจ็บคือฉินเซียวหราน นักเรียนในห้องของพวกเขา

เสิ่นฉีชวนพูดว่า “ยืนอึ้งกันอยู่ทำไม ฉันจะไปโรงพยาบาล พวกนายไปด้วยไหม”

“ไป”

ทั้งสามไม่กล้ารอช้า รีบเรียกรถไปโรงพยาบาลทันที

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสามก็มาถึงโรงพยาบาล พอสอบถามทางแล้วก็ตรงไปยังชั้นที่มีห้องผู้ป่วยหนักทันที

พวกเขาเห็นฉินเซียวเจ๋อนั่งยอง ๆ อยู่หน้าห้องไอซียูแต่ไกล

ชุดสูทที่เคยเรียบกริบยับยู่ยี่จนดูไม่ได้ นักธุรกิจใหญ่ผู้สุขุมเยือกเย็นในวันวาน ตอนนี้กลับดูอิดโรยและหมดสภาพ

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ฉินเซียวเจ๋อก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น พอเห็นเด็กหนุ่มสามคนเดินเข้ามา แววตาก็ฉายความประหลาดใจเล็กน้อย

เจียงไป๋อวี่เป็นคนแรกที่เดินเข้าไปหา “พี่ฉิน เซียวหรานเขา...เป็นยังไงบ้าง”

ฉินเซียวเจ๋อค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

“ยังอยู่ในห้องไอซียูเพื่อเฝ้าดูอาการ ยังพ้นขีดอันตรายไม่ได้”

สือเหยียนมองประตูห้องไอซียูที่ปิดสนิท “ตกลงเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงถูกลักพาตัว ถ้าพวกนั้นแค่ต้องการเงิน แล้วทำไมเซียวหรานถึงบาดเจ็บหนักขนาดนี้”

เสิ่นฉีชวนยืนอยู่ข้าง ๆ มองฉินเซียวเจ๋ออย่างสงบนิ่ง

ฉินเซียวเจ๋อเล่าเรื่องราวโดยย่อให้ฟัง

ขอบตาเจียงไป๋อวี่แดงก่ำขึ้นทันที “ทำไมถึงเป็นแบบนี้... เมื่อวานถ้าฉันไปเรียนกับเขา เรื่องก็คงไม่เกิดขึ้นใช่ไหม”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป