เดินไม่กี่ก้าวก็หอบ ร่างกายอ่อนแอของฉันทนไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 19 หอบทุกไม่กี่ก้าว ร่างกายอ่อนแอแบบฉันไม่ไหวแล้ว

7 นาที· 1.7K คำ

ในที่สุดเสียงไซเรนก็ดังมาถึง

รถพยาบาลคันหนึ่งแล่นตรงเข้ามาในพื้นที่ว่างเปล่าแห่งนี้ ประตูรถเปิดออก แพทย์กับพยาบาลเข็นเปลวิ่งเข้ามา พอเห็นภาพตรงหน้าก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบเข้าไปช่วยทันที

“คุณครับ ช่วยถอยไปก่อน”

ฉินเซียวเจ๋อถูกดึงออกไป เขาถอยหลังไปสองก้าว มองแพทย์ย่อตัวลงตรวจรูม่านตาและการหายใจของฉินเซียวหราน

แพทย์คนนั้นสีหน้าไม่ค่อยดีนัก เขาหันไปบอกพยาบาลว่า “เหล็กเส้นแทงทะลุช่องอก กระทบปอด เลือดออกมาก ห้ามดึงออก ถ้าดึงออกเขาจะตายคาที่”

พยาบาลพยักหน้า ทุกคนช่วยกันปรับท่าทางอย่างระมัดระวัง ทำได้เพียงตัดเหล็กเส้นออกท่อนหนึ่ง ส่วนที่เหลือยังฝังอยู่ในร่างกายของเขา แล้วพวกเขาก็ยกเขาขึ้นเปลไปพร้อมกับเหล็กเส้นท่อนนั้น

ฉินเซียวเจ๋อตามขึ้นรถพยาบาลไป แสงไฟในรถขาวจ้าจนแสบตา

ฉินเซียวหรานนอนอยู่บนเตียงแคบ ๆ เลือดซึมออกจากบาดแผล ไหลหยดลงจากขอบเปล

แพทย์กำลังห้ามเลือด กดเส้นเลือดบริเวณขอบแผลไว้ แต่เลือดก็ยังไม่หยุด

“ความดันยังลดลงเรื่อย ๆ” พยาบาลจ้องหน้าจอเครื่องมือ “ชีพจรก็ต่ำมาก ใกล้จะไม่ไหวแล้ว”

แพทย์ไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ให้ออกซิเจนเต็มที่ เตรียมเข็มให้เลือดไว้ ดูแลให้ทางเดินหายใจโล่ง แจ้งโรงพยาบาลให้เตรียมห้องผ่าตัด อาการอันตรายมาก”

ฉินเซียวเจ๋อนั่งอยู่ตรงมุมรถ เจ็บปวดหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก

เขามองใบหน้าของฉินเซียวหราน ใบหน้านั้นซีดจนแทบโปร่งแสงเมื่ออยู่ใต้แสงไฟ บาดแผลที่หน้าอกถูกกดทับไว้ด้วยผ้าก๊อซหลายชั้น แต่ไม่นานก็มีเลือดใหม่ซึมออกมาอีก

เขาเห็นนิ้วมือของฉินเซียวหรานขยับ คล้ายอยากคว้าอะไรบางอย่างไว้

เขายื่นมือไปจับมือนั้นไว้ มือข้างนั้นเย็นเฉียบจนน่ากลัว ไม่มีความอบอุ่นอยู่เลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป