ลู่เฉินสูดหายใจลึก พยายามกดความกระวนกระวายในใจเอาไว้
ผู้หญิงคนนี้เด็ดขาดมากเวลาอยู่ในแวดวงธุรกิจ ส่วนเวลาอยู่เป็นการส่วนตัว เธอก็เป็นสาวใหญ่ที่สง่างาม มีเสน่ห์ และเปิดเผยตรงไปตรงมา
ตอนจ่ายเงินเสร็จ ห้างก็ใกล้ปิดแล้ว
ลู่เฉินหิ้วถุงช็อปปิงสองมือ เดินตามตู๋หลานกลับไปยังลานจอดรถใต้ดิน
ไม่นาน รถโรลส์-รอยซ์ แฟนทอมก็แล่นเข้าไปในอวี้หลงวาน
ประตูเหล็กสีดำแกะลายเปิดออกสองข้าง ไฟทางเดินแบบเซนเซอร์ทั้งสองฝั่งถนนทยอยสว่างขึ้นทีละดวง ส่องให้สนามหญ้านำเข้าสว่างไสวไปด้วย
รถจอดลงตรงทางเข้าคฤหาสน์เดี่ยวหมายเลข 17
ตู๋หลานเปิดประตูรถ สวมรองเท้าส้นสูงแล้วเดินเข้าไป
ลู่เฉินถือของเป็นสิบถุง เดินตามเข้าไปด้วย
โถงใหญ่สูงโปร่งแปดเมตร ไม่มีสิ่งใดกั้นสายตา ด้านนอกกระจกเต็มผนังเป็นสระว่ายน้ำส่วนตัวที่ควบคุมอุณหภูมิไว้
โคมระย้าคริสตัลกรอบทองเหลืองบนเพดานส่องแสงโทนเย็นออกมา
พื้นหินอ่อนอิตาลีเรียบลื่นสะท้อนเงาของคนทั้งสอง
“ตามฉันมา”
ตู๋หลานเดินตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัวข้างโถง แล้วกดปุ่มชั้นใต้ดินหนึ่ง
ไม่นาน ประตูลิฟต์ก็เปิดออก
ชั้นใต้ดินกว้างขวางมาก
ทางซ้ายเป็นห้องเก็บไวน์ควบคุมอุณหภูมิ ผนังกระจกด้านในเรียงรายไปด้วยไวน์แดงเต็มไปหมด
ทางขวาเป็นโรงหนังส่วนตัว และห้องออกกำลังกายที่มีอุปกรณ์เทคโนยิมครบชุด
ตู๋หลานชี้ไปยังประตูไม้บานหนึ่งด้านใน
“ห้องนี้เป็นห้องที่นายพัก ช่องรับแสงอยู่ทางใต้ กลางวันมีแดดส่องเข้ามา” ตู๋หลานเดินไปถึงหน้าประตูแล้วผลักเปิด