ลู่เฉินเองก็เป็นหนุ่มเลือดร้อนคนหนึ่ง
กล้ามเนื้อหน้าท้องเกร็งสลับคลาย ร่างกายก็มีปฏิกิริยาขึ้นมา
เขากัดฟันกรามแน่น พยายามข่มใจตัวเองไว้
ตู๋หลานเองก็สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่เกร็งตึงของเขา
สายตาไล่ต่ำลงไปตามช่วงเอวของลู่เฉิน
การเคลื่อนไหวของตู๋หลานพลันหยุดชะงัก
ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที มือราวกับถูกเหล็กร้อนนาบ จึงรีบชักกลับจากข้างเอวของลู่เฉิน
ภายในห้องนอนใหญ่มีเพียงเสียงหายใจหอบถี่ของคนทั้งสอง
ลู่เฉินรีบลุกขึ้นยืน
เขาไม่กล้ามองตู๋หลานแม้แต่น้อย ก่อนจะเอื้อมมือหยิบเสื้อสีดำบนโซฟามาสวม
“พี่หลาน ทายาใกล้เสร็จแล้วครับ”
เขาเปิดประตูห้อง ก่อนหันกลับไปมองข้อเท้าของเธออีกครั้ง “พยายามอย่าให้ข้อเท้าโดนน้ำนะครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะแวะมาหาอีก!”
พูดจบก็รีบเปิดประตูออกไป
ห้องนอนใหญ่ที่ทั้งเป็นระเบียบและหรูหรากลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง
ตู๋หลานนั่งอยู่ตรงขอบเตียง มองมือที่ยังอุ่นผ่าวของตัวเอง
บนมือมีกลิ่นน้ำมันยา และยังมีกลิ่นอายของผู้ชายติดอยู่ด้วย...
...
ราวเก้าโมงครึ่งของเช้าวันถัดมา เหล่าหมอนวดต่างพากันมุงอยู่หน้ากระดานแสดงยอดผลงานอิเล็กทรอนิกส์ในห้องโถงชั้นสามของอวิ๋นหรงลี่เหริน
โจวจื่อเซวียนเดินนำหน้าสุด มือถือโทรศัพท์ไถหน้าจอไปมาไม่หยุด พร้อมส่งเสียงหัวเราะอย่างได้ใจเป็นระยะ
“โอ๊ย แต่เช้าก็รับงานใหญ่ไปตั้งสามงานแล้ว เหนื่อยจริง ๆ”
สวี่เฉี่ยนเฉี่ยนถือเอกสารลูกค้าเดินเข้ามา ก่อนเงยหน้ามองจอแอลซีดี