ท่านพ่อเปิดประตูด้วย ข้านี่เอง!

ตอนที่ 49 ท่านพ่อเปิดประตูสิ ข้าเอง!

6 นาที· 1.4K คำ

หันไปก็เห็นลูกห่านกำลังกินดอกไม้อยู่

นางบีบปากเล็ก ๆ แบน ๆ ของลูกห่านแล้วอบรมว่า “ห้ามกินส่งเดช”

“อาหมู่ ดอกไม้นี้มีพิษหรือไม่?”

อาหมู่ตอบว่า “ไม่มี ดอกหงส์เพลิงนี้หอมทีเดียว ท่านแม่ของข้าเคยนึ่งกินด้วย”

ดวงตากลมโตของฉินหว่านหว่านเป็นประกาย ก่อนที่ทุกคนจะทันตั้งตัว มือเล็กก็ฉวยดอกไม้ดอกหนึ่งยัดเข้าปากอย่างว่องไว

อินหยวนหลี: “!!!”

เมื่อครู่เจ้ายังอบรมลูกห่านอยู่แท้ ๆ!

เขาบีบแก้มเล็กของฉินหว่านหว่านให้เงยหน้าขึ้น แล้วสอดนิ้วเข้าไปในปาก ควักดอกไม้ออกมา

ฉินหว่านหว่านมองเขาด้วยแววตาไร้เดียงสา

อินหยวนหลีสูดหายใจลึก สีหน้าเคร่งขรึม คิดจะอบรมนาง

ฉินหว่านหว่านเคี้ยวปากแจ็บ ๆ “ข้าแค่อยากลองชิมดู”

อินหยวนหลีกล่าวว่า “ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าจะกินทุกอย่างได้ อีกทั้งดอกนี้ยังไม่ได้ล้าง”

“ดอกไม้ร่วงจากต้น ข้ารับไว้ได้”

“ถึงอย่างไรก็ไม่ได้”

หวังเต๋อเฉวียนกล่าวว่า “คุณหนูน้อยของข้า หากอยากกิน ข้าจะให้คนทำให้เรียบร้อยแล้วค่อยกินดีหรือไม่”

“เช่นนั้นก็ได้”

หลังจากชมดอกหงส์เพลิงจนพอใจ ทุกคนก็กลับไป

ฉินหว่านหว่านอยากกินขนมที่ทำจากดอกหงส์เพลิง

หวังเต๋อเฉวียนจึงไปจัดการ ให้พ่อครัวจากหอเมามายเมฆาทำแล้วนำมาส่ง

ขนมสีชมพูอ่อนจานหนึ่งถูกยกมาเสิร์ฟ

“สีเปลี่ยนไปแล้ว”

แต่กลิ่นหอมเป็นกลิ่นดอกหงส์เพลิงจริง ๆ

ฉินหว่านหว่านฟุบอยู่บนโต๊ะ ใช้นิ้วจิ้มขนมเบา ๆ จากนั้นหยิบชิ้นเล็กขึ้นมายัดเข้าปาก

เพิ่งกินไปสองชิ้น เสียงแตรเขาสัตว์ก็ดังขึ้นจากข้างนอกโดยพลัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป