ท่านพ่อเปิดประตูด้วย ข้านี่เอง!

ตอนที่ 52 ท่านพ่อ เปิดประตูที ข้าคือวานวาน!

6 นาที· 1.4K คำ

ขณะที่เด็กหญิงตัวน้อยกำลังเหม่อลอย มือเรียวยาวที่มีเล็บตัดแต่งอย่างเรียบร้อยและผิวขาวดุจหยกก็บีบแก้มนุ่มของนาง

ฉินหว่านหว่านสะดุ้งเล็กน้อย

เพราะนิ้วมือของเขาเย็นเฉียบ

ยามนี้เป็นเวลากลางวัน อุณหภูมิในทะเลทรายช่วงกลางวันค่อนข้างสูง

ทว่าความร้อนเช่นนั้นกลับไม่ปรากฏบนมือของเขาเลยแม้แต่น้อย

“เด็กโชคร้ายมาจากที่ใดกัน”

น้ำเสียงบุรุษเกียจคร้าน ทว่าคล้ายเจือความเพลิดเพลินอยู่หลายส่วน

“ข้าคือวานวาน”

เมื่อถูกบีบแก้ม ปากเล็กจิ้มลิ้มของนางจึงยื่นออกมา พูดจาไม่ค่อยชัดถ้อยชัดคำ

ซางอู๋หยางคลายมือ ฉินหว่านหว่านกลอกตากลมโตไปมา แทบจะเขียนคำว่า ‘ข้าจะก่อเรื่องแล้ว’ ไว้บนใบหน้า

ซางอู๋หยางเลิกคิ้วขึ้น แล้วก็เห็นเจ้าตัวน้อยพุ่งเข้าหาตนในชั่วพริบตา ฝีมือการแสดงย่ำแย่เป็นอย่างยิ่ง

“ข้า ข้าเจ็บเหลือเกิน”

ฉินหว่านหว่านเริ่มพยายามเรียกร้องความรับผิดชอบจากเขา

เข่อเข่อบอกว่า ท่านพ่อในยามนี้สูญเสียความทรงจำไปหมดแล้ว จำไม่ได้ว่านางเป็นใคร

ดังนั้น หากอยากให้ท่านพ่อเลี้ยงดู นางก็ต้องแกล้งทำเป็นถูกเขารังแก

แต่คนอื่นทำเช่นนี้ก็เพื่อเรียกเงิน ส่วนนางทำไปเพื่อจะได้เป็นบุตรสาวของเขา

ฉินหว่านหว่านหมอบอยู่บนพื้น มือเล็กจับชายเสื้อของซางอู๋หยางไว้ เสียงอ่อนเยาว์ฟังดูมีพิรุธ

“สิงโตตัวใหญ่ของท่านคาบข้ามา ทำให้ข้าตกลงมาเจ็บ ท่านต้องเลี้ยงข้า”

สิงโตตัวใหญ่ “???”

ซางอู๋หยางยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “เช่นนั้นเจ้าก็มาหาเรื่องเรียกร้องสินะ?”

ฉินหว่านหว่านยิ่งรู้สึกผิด “เปล่า!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป