หมิงหยวนก้าวเข้าไปอย่างรวดเร็ว เดิมทีนึกว่าจะเป็นกลเม็ดเก่า ๆ ที่ค่ายกลขวางทางไว้ แล้วเขาสวมเกราะกุศลเข้าร่าง ค่ายกลจึงยอมเปิดออกอย่างว่าง่าย
ไม่คาดคิดว่า หมิงหยวนยังไม่ทันเรียกกุศลแห่งการแยกฟ้าดินออกมา ค่ายกลแต่กำเนิดนี้ก็เปิดออกเองเสียแล้ว
บัวขาวชำระโลกไหวเอนแผ่วเบา กลีบดอกคลี่ออก ราวกับกำลังหยั่งเชิง และคล้ายกำลังเข้ามาใกล้ชิด
หมิงหยวนยื่นฝ่ามือออกไป แสงทองไหลเวียน “ตามข้าไปเถิด กุศลมีให้เจ้าไม่ขาด”
(͡°͜ʖ͡°)✧
อานุภาพของกุศลมีมากมายไร้สิ้นสุด หนึ่งในนั้นคือการหล่อเลี้ยงสมบัติวิเศษให้เพิ่มพูนรากฐานและยกระดับอานุภาพ
บัวขาวชะงักเล็กน้อย ก่อนจะแปรเป็นลำแสงสีขาวนวล ลอยขึ้นจากสระ วนเวียนสองรอบแล้วหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว สุดท้ายร่อนลงบนฝ่ามือของเขาอย่างแผ่วเบา
เมื่อสัมผัสก็รู้สึกนุ่มนวลเย็นสบาย พลังบริสุทธิ์สายหนึ่งแผ่จากฝ่ามือไปทั่วร่าง ชำระเส้นเอ็นและไขกระดูก แม้แต่พลังแห่งทัณฑ์สวรรค์อันแผ่วเบาที่หลงเหลือจากคราก่อนก็ถูกชะล้างจนหมดสิ้น
“วันนี้ดวงดีสุด ๆ!”
หมิงหยวนผ่อนลมหายใจยาว รู้สึกแจ่มใสเบิกบาน ทั้งร่างปลอดโปร่งไปหมด
เขาไม่ได้รีบร้อนหลอมข้อจำกัดของบัวขาวชำระโลกสิบสองกลีบ เพียงประทับตราจิตวิญญาณไว้คร่าว ๆ ตั้งใจว่าจะกวาดเกาะฟางจ้างและเกาะอิ๋งโจวให้ทั่วก่อน แล้วค่อยตรวจนับสิ่งของพร้อมกัน
ต่อจากนี้ก็ถึงช่วงบุกปล้นหมู่บ้านแล้ว
เกาะฟางจ้างไม่เพียงอุดมด้วยทรัพยากร คุณสมบัติของสิ่งต่าง ๆ ยังบริสุทธิ์ล้ำเลิศอีกด้วย
ในป่าหินหยกขาวทางตะวันออกของสระบัว เขาพบหญ้าวิญญาณหมิงหุน รากวิญญาณแต่กำเนิดชั้นสูง ใบของมันดุจหยกขาวเนื้อแพะ เหมาะอย่างยิ่งแก่การหล่อเลี้ยงวิญญาณและซ่อมแซมความเสียหายของจิตหยวน
ในแอ่งน้ำแข็งทางตะวันตกของเกาะ เขาขุดพบหยกน้ำแข็งเสวียนหมื่นปี วัสดุวิเศษธาตุน้ำแข็งแต่กำเนิด เป็นวัตถุดิบชั้นยอดสำหรับหลอมสมบัติวิเศษ
ลึกเข้าไปในป่าไผ่ เขาเก็บหญ้าบัวขาวชำระใจมาได้กอหนึ่ง เป็นรากวิญญาณแต่กำเนิดชั้นกลาง วัตถุดิบหลักในการหลอมโอสถชำระใจ ช่วยสงบจิตและตรึงวิญญาณ ทั้งยังขจัดความกังวลว่าจะธาตุไฟเข้าแทรก
ตลอดทางกวาดเก็บรากวิญญาณและวัสดุวิเศษมาได้จนเต็มมือ ทว่ากลับพบสมบัติวิเศษแต่กำเนิดเพียงชิ้นเดียว—
กระบี่เจ็ดดารา สมบัติวิเศษแต่กำเนิดชั้นสูง มีข้อจำกัดแต่กำเนิด 32 ชั้น
ตัวกระบี่ยาวสามฉื่อสามชุ่น ก่อกำเนิดขึ้นเองจากแก่นทองดาราแต่กำเนิด เนื้อกระบี่ใสกระจ่างดุจสายน้ำสารทที่หลอมรวมจากดวงดาวเย็นเยียบในปลายฤดูใบไม้ร่วง มิได้เปล่งประกายล้ำค่าอย่างสามัญ มีเพียงแสงดาราสีน้ำเงินเงินลึกล้ำไหลเวียนอยู่ภายในอย่างเชื่องช้า
“มีก็ยังดีกว่าไม่มี นี่สินะความกลุ้มใจของคนรวย ช่าง...ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”
หมิงหยวนหัวเราะอย่างประหลาด ชั่งน้ำหนักกระบี่เจ็ดดาราในมือ ก่อนเก็บมันไปอย่างไม่ใส่ใจ
หลังจากนั้น เขาก็ทำเช่นเดิม หลอมศิลาจารึกเขตแดนของเกาะฟางจ้าง ตอนนี้ได้เกาะเซียนมาแล้วสองแห่ง เหลือเพียงเกาะอิ๋งโจวแห่งสุดท้าย
“ไปกวาดเกาะถัดไปให้เกลี้ยง!”
หมิงหยวนทะยานร่างขึ้น อาภรณ์เต๋าสีม่วงทองฉีกผ่านเมฆา ลัดเลาะไปตามไอวิญญาณที่ลอยคลุ้งทั่วฟ้า มุ่งตรงสู่แดนสุขาวดีสูงสุดแห่งสุดท้ายในสามเกาะเซียนของหงหวง
เมื่อเทียบกับเผิงไหลที่แสงสมบัติพร่างพราย และฟางจ้างที่บริสุทธิ์ปราศจากมลทิน เกาะเซียนอิ๋งโจวกลับมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เกาะทั้งเกาะลอยอยู่กลางห้วงว่างอันแจ่มกระจ่าง ฟากฟ้าต่ำลง เมฆาผสานเป็นหยก ทั่วหล้าหลั่งไหลด้วยเต๋าแห่งห้วงว่างและไอใสแห่งหงเหมิงอันบริสุทธิ์ที่สุด
บนเกาะไร้เสียงวิหควิญญาณอึงอล ไร้บุปผาและสมบัติละลานตา มีเพียงกฎแห่งฟ้าดินที่หมุนเวียนไปเอง เสียงลม เมฆาเคลื่อน และสายน้ำล้วนสอดประสานกับวิถีมหามรรคาสามพันสาย เงียบสงัดกว้างใหญ่ แผ่กลิ่นอายสูงส่งเหนือฟ้าดินโดยกำเนิด
หมิงหยวนเมินค่ายกลอีกครั้งแล้วครั้งเล่า มุ่งลึกเข้าไปยังใจกลางเกาะอิ๋งโจว
ไอวิญญาณฟ้าดิน ณ ที่นี้เข้มข้นจนคล้ายหยกน้ำค้างเหลว ผลึกวิญญาณแห่งห้วงว่างและหยกแตกหักหงเหมิงซึ่งหาได้ยากยิ่งในหงหวงมีอยู่ทั่วทุกแห่ง
รากวิญญาณหยั่งรากอยู่ในชั้นหินแห่งห้วงว่าง ดูดซับไอใสจากฟากฟ้าเพื่อเติบโต ชั้นคุณภาพเหนือกว่าสมบัติล้ำค่าทั่วไปมากนัก
หมิงหยวนยังคงยึดนิสัยกวาดเก็บทุกสิ่งที่ขวางหน้าไว้เช่นเดิม ตลอดทางกวาดล้างจนเรียบ แล้วเก็บทุกอย่างมาเป็นของตน
กวาดเกาะอิ๋งโจวไปได้ครึ่งเกาะ เขาพบวาสนามากมาย แต่ในใจของหมิงหยวนยังมีแรงดึงดูดจากต้นกำเนิดอันเข้มข้นวนเวียนไม่จาง
กลิ่นอายนี้เก่าแก่กว้างใหญ่ โอบรับห้วงว่างทั่วหล้า เชื่อมต่อกับนภาแห่งหงหวงทั้งผืน หนักแน่นมั่นคง ไม่ด้อยไปกว่าเต๋าชำระล้างของบัวขาวชำระโลกสิบสองกลีบ ทว่าไม่ว่าอย่างไรก็หาต้นตอไม่พบ
“โธ่เอ๊ย สรุปใครกำลังเล่นแง่ให้ฉันอยากได้แล้วไม่ยอมให้กันแน่ แบบนี้มันน่าช็อตจริง ๆ!”
หมิงหยวนวนเวียนอยู่บนเกาะหลายร้อยปี ในที่สุดก็พบร่องรอยเต๋าอันแผ่วเบาในหุบเขาเงียบสงัดแห่งหนึ่ง
หมิงหยวนตามร่องรอยเต๋าไปตลอดทางนานถึงร้อยปี ในที่สุดก็มาถึงหน้าผาขอบฟ้าบริเวณชายเกาะอิ๋งโจว
หน้าผาลอยอยู่กลางอากาศ เบื้องบนเชื่อมต่อกับฟ้าครามไร้ขอบเขต เบื้องล่างติดกับห้วงว่างปั่นป่วน มีเกราะอ่อนขนาดราวหนึ่งจั้งลอยนิ่งอยู่ใจกลางฟ้าดิน
เกราะอ่อนโปร่งใสสีฟ้าครามดุจแก้วผลึก มิใช่ทอง มิใช่หยก มิใช่หินหรือผลึก ก่อกำเนิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
ลวดลายเต๋าแห่งฟากฟ้าซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ไหลเวียนอยู่บนตัวเกราะ ทุกเส้นล้วนเป็นกฎต้นกำเนิดในยามที่สวรรค์ก่อรูป กระแสพลังแห่งห้วงว่างพันเกี่ยวอยู่โดยรอบ คล้ายกำลังแปรเป็นเงาภาพหมื่นดาราจักร
ไม่มีแสงสมบัติอันแหลมคม ไม่มีแรงกดดันอันโอหัง ทว่ากลับแผ่ขอบเขตแห่งนภาผืนหนึ่งออกมา ราวกับเพียงสวมสิ่งนี้ ก็จะสามารถบัญชาม่านฟ้าผืนหนึ่ง ยืนหยัดในห้วงว่างโดยไม่มีวันพ่าย
กฎเต๋าแต่กำเนิดมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่จิตหยวนของหมิงหยวน ข้อมูลปรากฏชัดแจ้งในสมองทันที—
เกราะเทพไท่ซวี!
สมบัติวิเศษแต่กำเนิดชั้นยอด มีข้อจำกัดแต่กำเนิด 46 ชั้น แปรมาจากเยื่อฟ้าผืนแรกเมื่อหงหวงถือกำเนิด ตรงข้ามกับเยื่อปฐพี หนึ่งสะกดกฎหมื่นประการแห่งนภา อีกหนึ่งสะกดสรรพชีวิตแห่งปฐพี เยื่อกำเนิดคู่ฟ้าดินแยกกันตั้งมั่นอยู่ ณ สองขั้วของหงหวง
เยื่อปฐพีแปรเป็นคัมภีร์ปฐพี ตกเป็นของเจิ้นหยวนจื่อ ใช้สะกดชี่แห่งชะตาของเสี้ยวห้าจวงและค้ำจุนรากฐานปฐพี
ส่วนเกราะเทพไท่ซวีซึ่งแปรมาจากเยื่อฟ้า กลับซ่อนอยู่บนเกาะเซียนอิ๋งโจว ไม่ปรากฏแก่โลก
เกราะนี้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน สามารถเพิ่มพลังอิทธิฤทธิ์ที่ผู้สวมใส่ปลดปล่อยออกมาได้เป็นเท่าตัว ทั้งยังทำให้กายเต๋าคงกระพันต่อหมื่นวิชา!
ยามปกติเกราะอ่อนจะสวมอยู่ชั้นใน เมื่อประจันวิชากับผู้อื่น เพียงเรียกมันออกมา ก็จะแปรเป็นเกราะสว่างพร่างพราย ยกมือขยับเท้าก็เปล่งอานุภาพเทพสูงสุดออกมาได้
“ที่แท้ก็เป็นเจ้านี่เอง ที่รัก ทำไมไม่บอกกันให้เร็วกว่านี้ล่ะ” สีหน้าของหมิงหยวนเปลี่ยนฉับพลัน เผยรอยยิ้มหื่นกาม “ถ้าเป็นเธอละก็ ต่อให้ต้องหาอีกหลายร้อยปี ฉันก็เต็มใจ”
( ^3^ )╱ (≧ω≦)/
(ปรมาจารย์เปลี่ยนสีหน้าโดยแท้/.)
หมิงหยวนพึมพำกับตนเองไปพลาง นั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้วงว่างหน้าผาไปพลาง พร้อมเรียกบัวขาวชำระโลกสิบสองกลีบและเกราะเทพไท่ซวีออกมา เตรียมหลอมพวกมันพร้อมกัน
ก่อนหน้านี้เขาเพียงประทับตราจิตหยวนไว้อย่างง่าย ๆ บนสมบัติวิเศษชั้นยอดทั้งสองชิ้น ยังไม่ได้หลอมข้อจำกัด บัดนี้วาสนาจากเกาะเซียนทั้งสามล้วนตกอยู่ในมือแล้ว จึงเป็นช่วงเวลาเหมาะที่สุดที่จะเก็บตัวบำเพ็ญ
จิตหยวนของหมิงหยวนแทรกเข้าสู่แก่นข้อจำกัดของสมบัติวิเศษแต่กำเนิดชั้นยอดทั้งสองชิ้น
แสงทองแห่งกุศลชำระผ่าน ข้อจำกัดแต่กำเนิดซึ่งดุดันและลึกล้ำทั้งหมดพลันเชื่องเชื่อยอมสยบ อักขระซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ เคลื่อนเข้าประสานกับตราจิตหยวนของหมิงหยวนโดยตรง ไร้สิ่งกีดขวางอีกต่อไป
กาลเวลาผันผ่าน วันเดือนเคลื่อนคล้อย
โลกภายนอกผันเปลี่ยนจนทะเลกลายเป็นทุ่งนา ส่วนภายในเกาะกลับเงียบสงบ กาลเวลาล่วงเลยไปถึง 3,000 ปีโดยไม่มีผู้ใดรู้ตัว
หมิงหยวนหลอมข้อจำกัดแต่กำเนิดทั้งหมดของบัวขาวชำระโลกสิบสองกลีบและเกราะเทพไท่ซวีที่สามารถหลอมได้ในขณะนี้เสร็จสิ้น!
บัวขาวชำระโลกชำระกรรมและคุ้มกาย หมื่นมารร้ายมิอาจกล้ำกราย
เกราะเทพไท่ซวีปกคลุมกายสะกดนภา หมื่นวิชามิอาจทำลาย!
“คราวนี้ไม่เพียงหลอมสมบัติวิเศษแต่กำเนิดชั้นยอดได้สองชิ้น ยังฉวยโอกาสยกระดับการบำเพ็ญสู่ขั้นเซียนทองระยะกลางด้วย”
ใช่แล้ว หมิงหยวนอาศัยจังหวะที่กำลังเข้าที่ เข้าปิดด่านบำเพ็ญรอบหนึ่ง จนประสบความสำเร็จในการก้าวจากขั้นเซียนทองระยะต้นสู่ขั้นเซียนทองระยะกลางอย่างมั่นคง!
“ของขวัญมือใหม่สามชุดนี้อร่อยจริง ๆ เหลืออีกเรื่องเดียว ฉันก็พร้อมจะออกจาก ‘หมู่บ้านมือใหม่’ แล้วออกท่องหงหวงเสียที”