หานมู่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงอย่างไม่รีบร้อน ตั้งใจจะหยิบใบตำรวจออกมา แต่เพิ่งนึกได้ว่า วันนี้เป็นวันแรกที่มาทำงาน อย่าว่าแต่ใบตำรวจเลย ชุดตำรวจยังไม่ได้แจกด้วยซ้ำ
"เอ่อ..." หานมู่ชักมือกลับอย่างเคอะเขิน "ฉันคือหัวหน้ากองสืบสวนคดีอาญา อำเภอเล่อผิง หานมู่ ฉันต้องการพบหัวหน้าซ่งของพวกเธอเพื่อขอทราบข้อมูลเกี่ยวคดี"
พนักงานต้อนรับอึ้งไป "นี่..."
สโมสรเจียงซาน ชั้นสอง ภายในห้องวีไอพีสุดหรู
ภายใต้แสงโคมระย้าคริสตัลอันเจิดจ้า หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงรูปร่างเกือบสมบูรณ์แบบ ใบหน้างดงาม กำลังนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนังแท้สีเข้ม มือหนึ่งถือแก้วไวน์ทรงสูง อีกมือคีบบุหรี่ผู้หญิงเรียวยาว
นางคือซ่งอวี้ ยามนี้นางกำลังมองดูเด็กสาวที่คุกเข่าอยู่แทบเท้าด้วยสายตาเย่อหยิ่ง
"สโมสรเจียงซานไม่ใช่บ้านของเธอนะ จะมาจะไปตามอำเภอใจ" ซ่งอวี้พ่นควันบุหรี่ออกมา เอ่ยอย่างไม่ยี่หระ
เด็กสาวตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นแข็ง "ฉะ... ฉันไม่รู้ว่าที่นี่ข..."
ยังพูดไม่ทันจบ ซ่งอวี้ก็ขยี้ก้นบุหรี่ลงบนหน้าผากเด็กสาวอย่างแรง
"โอ๊ย!"
เด็กสาวร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด กุมหัวล้มลงกับพื้น ความกลัวต่อซ่งอวี้ในใจพลุ่งถึงขีดสุด
"ผิดไปแล้ว ผิดไปแล้ว คุณซ่ง ยกโทษให้ฉันด้วย ฉันยังเป็นนักเรียนอยู่เลย" เด็กสาวคลานกลับมาที่แทบเท้าซ่งอวี้ ก้มหัวอ้อนวอนทั้งน้ำตา