เกมบุกโลกจริง: ผมคือผู้เล่นคนแรก

ตอนที่ 10 เข้าสู่เกมอีกครั้ง

6 นาที· 1.3K คำ

ลิฟต์มาถึงชั้นใต้ดินหนึ่ง ประตูก็ค่อย ๆ เปิดออก

ฉินจิ่วก้าวออกไปก่อน หันกลับมาโบกมือให้ฉู่เทียนอวี่ «ไปก่อนนะ»

«เดินทางดี ๆ นะ คุณชายฉิน»

ฉู่เทียนอวี่โบกมือตอบ ก่อนจะโอบเอวหลินหว่านเอ๋อร์แล้วเดินไปอีกทาง

ก่อนจากไป หลินหว่านเอ๋อร์หันกลับมามองฉินจิ่วอีกครั้ง ฉินจิ่วแสร้งทำเป็นไม่เห็น

เมื่อเดินมาถึงช่องจอดรถของตัวเอง เขาก็เปิดประตูขึ้นไปนั่ง สตาร์ตเครื่องยนต์ รถเบนท์ลีย์สีขาวค่อย ๆ เคลื่อนออกจากช่องจอดอย่างเงียบเชียบ

พอขับออกจากโรงจอดรถ เขาก็เหยียบคันเร่ง มุ่งหน้าไปยังวิลล่า

ระหว่างทางกลับ รถค่อนข้างหนาแน่น เขาขับไปตามถนนปินเจียง หน้าต่างรถเปิดลงมาครึ่งหนึ่ง ลมกลางคืนพัดเข้ามา หอบเอากลิ่นเฉพาะตัวของสายน้ำมาด้วย

ฉินจิ่วขับรถเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรร ต้นปาล์มทอดเงายาวภายใต้แสงไฟหน้ารถ พุ่มไม้ดอกสองข้างทางไหวเอนเบา ๆ ไปตามลมกลางคืน

รถแล่นเข้าโรงจอด เขากดปุ่มบนผนัง ประตูโรงจอดรถค่อย ๆ เลื่อนลงมา จากนั้นก็ดับเครื่อง ลงจากรถ ล็อกประตู แล้วเดินเข้าไปในโถงลิฟต์

ลิฟต์เคลื่อนขึ้นอย่างราบรื่น ตัวเลขบนหน้าจอเปลี่ยนไปจนถึงชั้นหนึ่ง ฉินจิ่วก้าวออกจากลิฟต์ กลับเข้าห้องนั่งเล่น แล้วโยนกุญแจรถลงบนโต๊ะน้ำชา

เขาเดินเข้าไปในห้องเล่นเกม จอมอนิเตอร์ยังอยู่ในโหมดพักหน้าจอ หมวกสีดำใบนั้นวางนิ่งอยู่บนโต๊ะ

วันหนึ่งลงชื่อรับรางวัลได้แค่ครั้งเดียว เมื่อครู่เขาถูกลอบสังหารในเกม ยังไม่มีโอกาสตรวจสอบฟังก์ชันลงชื่อรับรางวัลให้ละเอียด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป