“ที่นี่สวยจังเลย!”
“บอกแล้วว่าเธอต้องชอบ” ดาบกระบี่ดั่งฝันเดินนำทางไปพลาง หัวเราะหึ ๆ ไปพลาง “ที่นี่เรียกว่าหุบเขาร้อยบุปผา เป็นแหล่งรวมมอนสเตอร์เลเวล 5-7”
“เลเวลตอนนี้ของเธอเหมาะกับหุบเขาร้อยบุปผาพอดี วิวสวย มอนสเตอร์เลเวลไม่สูง แถมเกิดใหม่เร็วด้วย”
“พี่เตา เราไม่หยุดพักกันเหรอ?”
เห็นดาบกระบี่ดั่งฝันไม่มีทีท่าว่าจะหยุด หยวนเมิ่งฉีจึงถามขึ้น
“อืม ตอนนี้เรายังอยู่รอบนอกของหุบเขาร้อยบุปผา แถวนี้มีมอนสเตอร์เขาไม้เป็นส่วนใหญ่ จุดที่เราจะเก็บเลเวลวันนี้อยู่ริมทะเลสาบ ต้องเดินเข้าไปอีกหน่อย วิวข้างในสวยกว่านี้อีก!”
พอได้ยินดาบกระบี่ดั่งฝันพูดแบบนั้น หยวนเมิ่งฉีก็อดสงสัยไม่ได้
แค่รอบนอกของหุบเขาร้อยบุปผาก็สวยขนาดนี้แล้ว ข้างในจะเป็นยังไงนะ?
แต่การเข้าไปยังเขตใจกลางหุบเขาร้อยบุปผาไม่ใช่เรื่องง่าย
มอนสเตอร์เขาไม้เลเวล 5 ในเขตรอบนอกแปลงร่างเป็นต้นไม้ ซ่อนตัวอยู่ตามมุมต่าง ๆ ริมทาง ไม่รู้ว่าจะโผล่กิ่งยาว ๆ ออกมาฟาดเมื่อไหร่
หยวนเมิ่งฉีเลเวลต่ำ แถมค่าป้องกันก็ไม่สูง ครั้งหนึ่งเธอไม่ทันสังเกตมอนสเตอร์เขาไม้ที่ปลอมตัวอยู่ด้านหลัง พอมันฟาดใส่ทีเดียว ค่าพลังชีวิตของเธอก็หายไปกว่าครึ่ง เจ็บจนกระโดดเหยง ๆ
ดาบกระบี่ดั่งฝันเห็นสถานการณ์เข้าก็รีบใช้มีดบินฟันกิ่งของมอนสเตอร์เขาไม้ขาด แล้วจัดการมันจนตาย
“ไม่เป็นไรแล้ว ปลอดภัยแล้ว! เอ้านี่ รีบเติมเลือดเร็ว!”