แย่แล้ว! ทำไมฉันมีแต่ของวิเศษ?

ตอนที่ 24 ตายอนาถ! ทำไมของผมถึงมีแต่ศาสตราเทพ?

8 นาที· 1.7K คำ

จ้วงจ้วงอัดปั่งเกิง ส่วนคุณลุงหวังซัดคุณป้า สนามรบทั้งสองฝั่งแบ่งแยกกันชัดเจนราวกับคนละโลก

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ทัน

แต่ไม่นานพวกเขาก็เริ่มมุงดูเรื่องสนุกกันอย่างบ้าคลั่ง

หลัวหลินมองอยู่ครู่หนึ่ง เห็นคุณลุงหวังกับจ้วงจ้วงเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างชัดเจน จึงค่อยวางใจ

เมื่อได้ยินเสียงจากวิทยุสื่อสารอีกครั้ง หลัวหลินก็ลงจากรถไปสมทบกับหลี่อู๋หยาและคนอื่น ๆ

หลี่อู๋หยากับพวกพ้องได้ยินเสียงทะเลาะกันบนรถบัสเช่นกัน จึงถามด้วยความสงสัยว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

หลัวหลินเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างขอไปที

หลี่อู๋หยากับคนอื่น ๆ ขมวดคิ้วทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจอย่างไม่คิดปิดบัง

“ไม่คิดเลยว่าป่านนี้แล้ว ในหมู่บ้านยังมีคนโง่แบบนี้อีก!”

“เดี๋ยวหาโอกาสไล่พวกเขาออกจากขบวนรถ ให้ไปเอาตัวรอดกันเอง”

หลี่อู๋หยาตัดสินชะตาของยายกับหลานคู่นี้อย่างง่ายดาย

ทั้งจ้าวเว่ยกั๋วและซูจี้เยว่ต่างก็ไม่คัดค้าน

จางเหมิงเหมิงเองก็ขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะเกลียดคนแบบคุณป้ามาก คล้ายเคยมีความทรงจำไม่ดีอยู่บ้าง

ส่วนฟางเจาเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ กลับไม่ใส่ใจอะไร ยังคงส่องกระจกเติมหน้าให้ตัวเอง

จากนั้นทุกคนก็ได้ยินเสียงคุณลุงหวังกับจ้วงจ้วงที่ราวกับมีเทพสงครามเข้าสิง

จ้าวเว่ยกั๋วพยักหน้าชื่นชมอย่างอดไม่ได้ “ต่อยได้ดี! ฟังแล้วผมยังอยากเข้าไปเตะสักสองสามทีเลย!”

หลัวหลินเหลือบมองกล้ามเนื้อที่ปูดขึ้นของจ้าวเว่ยกั๋ว พลางสงสัยว่าแค่เตะทีเดียวคงทำให้คุณป้าเจ็บหนักจนแทบเอาชีวิตไม่รอด

พอนึกถึงว่าอีกฝ่ายอายุถึง 75 ปีแล้ว เขาก็ได้แต่พูดไม่ออก

ให้ตายสิ ก่อนราตรีผีสิงจะมา ผู้สูงอายุอย่างคุณนี่แทบไร้เทียมทานเลยนะ!

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมสีหน้าพวกคุณดูไม่ค่อยดี?”

หลัวหลินกวาดตามองรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง เบื้องหน้าคือพื้นที่ขรุขระ มองเห็นเนินเขาเล็ก ๆ เป็นระยะจนบดบังทัศนวิสัย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป