เจียงซินที่ถูกยกยอจนลอย：“……”
เธอไม่ได้รู้สึกภูมิใจหรือยินดีเลยสักนิด ตอนนี้อยากตบหน้าไอ้สารเลวเจียงหย่วนหวนสักฉาดมากกว่า
【……โฮสต์ พูดถูกจริง ๆ ด้วย!】
เสี่ยวอินบ่นอย่างหมดแรง โลกทัศน์ของไอ้ผู้ชายสารเลวทำให้มันตกตะลึงจนซีพียูแทบไหม้
บนโลกนี้มีคนหน้าด้านไร้ยางอายขนาดนี้ได้ยังไง?
มุมปากเจียงซินกระตุก จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเจียงหย่วนหวนจะฟื้นคืนสภาพเต็มร้อยได้เร็วขนาดนี้ แถมยังวิ่งไปทำลายชีวิตสาวน้อยคนอื่นอีก
ดูท่าจะประเมินหมาเลวตัวนี้ต่ำไปจริง ๆ
【โฮสต์ ผู้ชายสารเลวทำแบบนี้ จะทำให้คุณมีศัตรูหรือเปล่า? คุณจะพลอยเดือดร้อนไปด้วยไหม?】
หัวใจเจียงซินกระตุกวูบ ยิ่งอยากเลิกแสดงตามบทแล้วเข้าไปต่อยคน
“เสี่ยวอิน มั่นใจหน่อย ตัดน้ำเสียงสงสัยออกไปเลย ยังไงก็ต้องเป็นแบบนั้นแน่”
【เฮ้อ โฮสต์น่าสงสารจริง ๆ!】
เจียงซิน：“……”
ขณะที่เธอใกล้จะควบคุมแรงกระตุ้นอยากฆ่าคนไม่ไหว ก็ได้ยินพี่น้องของเจียงหย่วนหวนพูดขึ้นมาอีกว่า
“แค่คิดไม่ถึงว่าเป็นเพียงการเดิมพันของพวกเราไม่กี่คน แต่อาหวนกลับถลำลึกถึงขั้นนี้”
ในตอนนั้นเอง เสิ่นเยี่ยนซึ่งรอเจียงซินกลับมานานแล้ว แต่เธอยังไม่กลับมาเสียที เขาจึงกังวลว่าเธอจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นและออกมาตามหา ก็ได้ยินคำพูดของเจียงหย่วนหวนกับพวกเขาเข้า
เขาหันไปมองเธอโดยไม่รู้ตัว
เจียงซินยืนนิ่งไป หกส่วนเป็นการแสดงเพราะเสิ่นเยี่ยนปรากฏตัว อีกสี่ส่วนคือความประหลาดใจจริง ๆ
ตอนที่เธอคิดว่าเจียงหย่วนหวนเลวพอแล้ว เขาก็ยังทำให้เธอได้เปิดโลกทัศน์ใหม่อยู่เสมอ
คนเราจะน่ารังเกียจได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ?
น่าสงสารเจ้าของร่างเดิม ถูกเศษสวะคนหนึ่งกับเกมของคุณชายเสเพลพวกนี้ทำลายชีวิตไปแบบนี้