เมื่อมีเสิ่นเยี่ยนคอยกดดันอยู่ ตระกูลเจียงก็ไม่มีทางใช้อำนาจข่มขู่เพื่อกลบเรื่องนี้ได้
แต่ถึงอย่างไร เจียงหย่วนหวนก็ไม่ได้ทำให้ใครบาดเจ็บจริง ๆ สุดท้ายจึงถูกกักตัวไว้เพียงไม่กี่วัน อบรมสั่งสอนเสียยกหนึ่งก็ปล่อยออกมา
เพียงแต่ได้ยินมาว่าหลังออกมา เจียงหย่วนหวนก็ถูกคุณนายเจียงผู้เป็นมารดาซ้อมเสียยับ ตอนนี้ยังนอนซมอยู่บนเตียง จึงไม่มีทางมาตามตอแยเจียงซินได้อีก
เสี่ยวอินเกลียดไอ้ผู้ชายเฮงซวยอย่างเจียงหย่วนหวนก็จริง แต่พอไม่เห็นเขาแล้วมันก็ร้อนใจเหมือนกันนะ
【โฮสต์ เจียงหย่วนหวนหายตัวไปแล้ว แต่ความคืบหน้าภารกิจของเรายังขาดอีก 10%】
มือที่กำลังพิมพ์แป้นพิมพ์ของเจียงซินชะงักไป
จริงด้วย การได้เห็นกับตาว่าผู้หญิงที่ตัวเองชอบคบอยู่กับเพื่อนสนิท ได้กระตุ้นอารมณ์สารพัดของเจียงหย่วนหวนจนถึงขีดสุดแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังทำให้ค่าความเสียใจของเจียงหย่วนหวนเต็มไม่ได้
สาเหตุหลักเป็นเพราะเจียงหย่วนหวนเป็นคนเห็นแก่ตัวและเอาตัวเองเป็นใหญ่สุดขีด
เขาอาจเสียใจ แต่คงไม่ถึงกับก่อเรื่องจนเป็นจนตายเพราะเธอจริง ๆ
เกรงว่าอีกไม่นาน เขาคงแสดงท่าทีว่าไม่เคยลืมเธอและรักมั่นไม่เปลี่ยน ขณะเดียวกันก็ไปหาตัวแทนมาปลอบประโลมร่างกายและจิตใจอันว่างเปล่าของตัวเอง
กลเม็ดของผู้ชายเฮงซวยแบบนี้ เจียงซินคุ้นเคยเสียยิ่งกว่าอะไร
【ผู้ชายเฮงซวยนี่มันไม่ใช่คนจริง ๆ!】
เสี่ยวอินด่าด้วยความโมโห
เจียงซินยิ้ม “โลกก็ยังหมุนต่อไปได้แม้ไม่มีใคร แล้วเจียงหย่วนหวนที่ทั้งรวยทั้งมีชาติตระกูลจะเป็นอะไรไปล่ะ?”
เสี่ยวอินเริ่มหมดกำลังใจอยู่บ้าง
【ถ้าอย่างนั้น โฮสต์ ต่อจากนี้เราจะทำยังไงดี?】
แววตาของเจียงซินลึกล้ำ เธอเอ่ยอย่างมีความหมายว่า “ถ้าไม่มีตระกูลเจียงคอยหนุนหลัง เจียงหย่วนหวนก็ไม่เหลืออะไรแล้ว”