ลืมตาก็ถูกขาย? ขนทรัพย์สินหนีภัยแล้งเพียงลำพัง

ตอนที่ 14 ดวงตาสีเขียว

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากเก็บเถาวัลย์กับหญ้าแห้งที่พันอยู่ด้านบนออกจนหมด ทั้งยังตัดพุ่มไม้ข้าง ๆ ทิ้งไปบางส่วน ในที่สุดหัวมันเทศป่าก็โผล่พ้นดิน เอ้อร์เหยาหยิบจอบใหญ่จากมิติออกมาแล้วเริ่มขุด

จอบแรกฟาดลงไป ดินแข็งโป๊ก ชั้นดินเยือกแข็งในเดือนสิบสองจับตัวหนาเป็นชั้น คมจอบกระทบลงบนดิน เปิดได้เพียงผิวหน้าส่วนเล็ก ๆ ก้อนดินแตกเป็นหลายชิ้นกลิ้งมาถึงข้างเท้า

จอบที่สองออกแรงหนักขึ้น ฟาดลงไปเต็มแรง เกิดเสียง “กร๊อบ” ทึบ ๆ คมจอบฝังลงไปในดินครึ่งชุ่น นางงัดไปมาให้ดินเยือกแข็งก้อนนั้นคลายตัว จากนั้นค่อย ๆ แซะดินออกทีละจอบ ขุดไล่ไปตามแนวรอบรากมันเทศป่า

นางกลัวจะทำหัวมันเทศป่าเสียหาย จึงไม่กล้าขุดชิดราก เริ่มจากขุดดินร่วนรอบนอก แล้วค่อย ๆ เซาะชั้นดินโดยรอบลงไปทีละชั้น

ยิ่งขุดลึกลงไป ดินก็ยิ่งนุ่ม ใต้ชั้นดินเยือกแข็งเป็นดินชื้นสีน้ำตาลเข้ม มีกลิ่นดินเปียกอบอวล

นางเปลี่ยนมุมจอบ แล้วขุดเฉียงลงไป คมจอบเฉือนดินเกิดเสียงทึบ ๆ “ปุ ๆ” ก้อนดินที่พลิกขึ้นมามีกรวดเม็ดเล็กกับรากหญ้าติดอยู่ ถูกโยนไปกองข้าง ๆ ทีละก้อน รูปร่างของมันเทศป่าค่อย ๆ เผยออกมา

มันเทศป่าหัวนี้หนาเท่าแขนทารก เปลือกมีรากฝอยละเอียดคล้ายหนวดเคราของคนแก่ หยั่งลึกลงไปในดินทีละเส้น

ขุดไปได้กว่าครึ่ง นางก็วางจอบลง ใช้มือคุ้ยดินรอบรากฝอย แล้วขุดต่อ

ยิ่งมันเทศป่ายาว หลุมที่ขุดก็ยิ่งลึก ตอนนี้นางขุดลงไปเกือบลึกเท่าความยาวท่อนแขนแล้ว เข่าค้ำอยู่กับกองดินข้างหลุม ส่วนร่างกายเอนเข้าไปในหลุม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป