เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 305 ผู้สังหารด้วยเลือด

6 นาที· 1.5K คำ

ภายในนครขนาดมหึมา หน้าค่ายกลเคลื่อนย้ายกลับครึกครื้นไปด้วยเสียงมนุษย์

และในขณะนั้นเอง ค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ปล่อยคลื่นพลังออกมาพลันหนึ่ง ตามมาด้วยร่างหนึ่งถูกเคลื่อนย้ายออกมา

"มารวิญญาณ!" เห็นร่างนั้น คนรอบข้างจำได้ทันทีว่าเป็นใคร

"มารวิญญาณนี่นา ไปลงสมรภูมิเส้นทางเทพระดับเงินไม่ใช่เหรอ ออกมาเร็วชะมัด หรือว่าโดนคัดออก?"

"คงงั้นแหละ ฝีมือระดับมารวิญญาณยังโดนคัดออก ดูท่าสมรภูมิระดับเงินนี่ยากจริง ๆ"

"ฉันได้ยินมาว่าครั้งแรกที่มารวิญญาณเข้าสมรภูมิเหล็กดำ ก็เคยโดนคัดออกมาแล้ว" เสียงหนึ่งกระซิบเบา ๆ

"เชษ! เธออยากตายเหรอ มารวิญญาณเกลียดคนพูดเรื่องนี้ที่สุด"

"เชีย...แพ้แล้วห้ามคนพูดเลยเหรอ ที่เขาทำหน้าหายก็คือหน้าของเผ่ามารทมิฬเรานี่"

"หรือมารวิญญาณจะมีชื่อเสียงลม ๆ แฉ่ง ๆ ไม่งั้นทำไมถึงแพ้แม้แต่สมรภูมิเหล็กดำ"

"ฉันก็ว่างั้น แพ้สมรภูมิเหล็กดำ ตอนนี้สมรภูมิระดับเงินก็แพ้อีก ยังจะเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของนครมารโบราณอีกเหรอ ฉันว่าปาเป้ากันมาตั้งแต่แรก"

"พูดเบา ๆ หน่อยสิ ถ้าเขาได้ยิน เธอตายแน่!"

มารวิญญาณฟังเสียงกระซิบกระซาบรอบด้าน ใบหน้ามืดมนสุดขีด

"เย่หาน..!"

"ครั้งหน้าเจอ ฉันจะฆ่าเธอให้ได้!"

ถูกคัดออกสองครั้งติด ๆ กันโดยคนเดียวกัน ที่สำคัญอีกฝ่ายยังเป็นเผ่าพันธุ์ที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ทำให้ใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความอัปยศ

ภายในสมรภูมิเส้นทางเทพ...

"สังหารมารวิญญาณแห่งเผ่ามารทมิฬ ได้รับ 84 คะแนน คะแนนปัจจุบัน 208 อันดับที่ 10"

เสียงประกาศของสมรภูมิดังขึ้นข้างหูเฉินมั่ว แต่เฉินมั่วกลับถอนหายใจ...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป