ยุคเจ็ดสิบข้าราชการชั้นสูง: จากดาวหมู่บ้านสู่นักแปล

ตอนที่ 36 คนที่ไม่อยากไปชนบท

6 นาที· 1.5K คำ

หลู่ซิงฉุนเดินออกจากห้องเรียน พอประตูปิดลง ภายในห้องก็กลับมาวุ่นวาย บางคนพลิกข้อสอบหาข้อที่ทำผิด บางคนกัดปลายดินสอเหม่อลอย ส่วนบางคนก็ร้องไห้ไปแล้ว.......

เฉียนเสี่ยวม่านลุกพรวดขึ้นมา: “พวกเธอช่วยเงียบกันหน่อยได้ไหม! ว่างมากกันนักหรือไง? แค่สอบได้ดีครั้งเดียวก็เหลิงแล้วเหรอ? ยังเหลือเวลาอีกตั้งสองปี วันเวลายังอีกยาวไกล ถ้ามีทัศนคติในการเรียนแบบนี้ เลิกเรียนไปตั้งแต่ตอนนี้ยังจะดีกว่า”

จางจงผิงก็กล่าวเสริม: “นั่นสิ สัปดาห์ก่อนตอนที่ทั้งห้องสอบผ่าน ฉันก็รู้สึกแล้วว่ามันแปลก ๆ แต่ละคนเดินอยู่ในโรงเรียนแทบอยากเขียนคำว่า ‘ฉันพูดภาษาอังกฤษได้’ ไว้เต็มหน้าผาก แล้วดูตอนนี้สิ สัปดาห์นี้สอบตกตั้งสิบสองคน”

หลิวเจี้ยนจวินพูดเสียงเบา: “พวกเราก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย...”

“ไม่ได้ตั้งใจเหรอ?” เฉียนเสี่ยวม่านจ้องเขา “แล้วอะไรล่ะ? เหม่อในห้องเรียนตั้งใจหรือเปล่า? ตอนพักออกไปเดินเล่นตั้งสองรอบตั้งใจหรือเปล่า? วันเสาร์ตอนเรียนเสริม นายออกไปเข้าห้องน้ำตั้งสองครั้ง กลับมาครั้งที่สองยังเคี้ยวอะไรอยู่ในปาก แบบนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจหรือไง?”

หลิวเจี้ยนจวินถูกตำหนิจนหน้าแดง ก้มหน้าลงไม่กล้าตอบ

จางจงผิงพูดต่อ: “พวกเธอคิดว่าสอบเข้าห้องนี้ได้แล้วจะจบแค่นี้เหรอ? บอกไว้เลย นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น! ครูหลู่พูดชัดเจนแล้ว สอบประจำเดือนตกสองครั้งจะถูกตัดสิทธิ์จบการศึกษา ลองนับกันเองสิว่ายังมีโอกาสอีกกี่ครั้ง ยังเหลือเวลาอีกตั้งสองปี เวลาเหลือเฟือแท้ ๆ แต่พวกเธอยังอดทนได้ไม่ถึงเดือน ต่อไปจะทำอะไรก็คงไม่สำเร็จหรอก”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป