ทวดข้าอยู่ในสงครามต้านญี่ปุ่น ข้าขนคลังแสงชาติจนเกลี้ยง

ตอนที่ 20 ส่งเสบียงถึงแล้ว!

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนนั้นประตูห้องเปิดออก เจียงหยางเดินเข้ามา

“ทวด”

“เหลน… เอ่อ… อาวุธ…”

เจียงชัวเอ๋อมองเจียงหยางด้วยความดีใจและแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก

“วางใจได้ ซื้อมาครบทั้งหมดแล้ว อาหารพวกนั้นก็ได้รับแล้ว เดี๋ยวโอนให้เดี๋ยวนี้”

วินาทีต่อมา เจียงชัวเอ๋อเบิกตากว้าง ในพื้นที่เก็บของมีกระสอบป่าน กล่องไม้และกล่องเหล็ก รวมถึงของชิ้นใหญ่ ๆ อีกมากมายปรากฏขึ้น

ลมหายใจของเจียงชัวเอ๋อเริ่มถี่ขึ้น แม้จะดูไม่ออกว่าอาวุธเหล่านี้คืออะไร แต่รู้ดีว่าของพวกนี้ต้องแรงกว่าปืนรุ่น 56 มากมายนัก

“ทวด เวลาเร่งรีบ ท่านต้องเรียนรู้อย่างเร่งด่วน”

เจียงหยางเดินไปที่โต๊ะ เปิดแล็ปท็อป นำวิดีโอและคู่มือภาพจากแฟลชไดรฟ์ถ่ายโอนเข้ามา

“อาวุธเหล่านี้ไม่ได้ใช้งานซับซ้อน แต่ท่านต้องเรียนรู้วิธีใช้ให้ได้ ถ้าเรียนไม่ทัน ก็ให้ไปเรียนอย่างเงียบ ๆ ที่นั่น แล้วสอนเพื่อนร่วมรบ”

เจียงชัวเอ๋อพยักหน้า ตั้งแต่บ่ายจนถึงค่ำ เขาตั้งใจเรียนรู้อย่างหนัก บังคับตัวเองให้จดจำ

……

ตอนเย็น หน้าหมู่บ้าน

ทหารยามสองนายยืนตัวตรง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงดัง ก็รีบยกปืนขึ้นเตรียมพร้อมทันที

ไม่ไกลจากตรงนั้น ร่างคนหนึ่งโซเซมาบนถนนดิน ใต้ก้นขี่จักรยานคันหนึ่งอยู่ นั่นเป็นของหายาก มีเพียงบ้านคนรวยในเมืองใหญ่เท่านั้นที่จะมี

เสียดายที่ร่างคนนั้นตัวเตี้ยเกินไป เอื้อมไม่ถึงเบาะนั่ง ต้องสอดขาข้างหนึ่งเข้าไปในช่องว่างใต้ราวกลางรถ กึ่งห้อยตัว ถีบขาซ้ายขวาเร็วมาก

ทหารยามหนุ่มตกใจพูดว่า “เจียง…เจียงชัวเอ๋อ? ไปหาจักรยานมาจากไหน?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป