วิวาห์ครึ่งใจ ใคร่เพียงสุข

ตอนที่ 2 แต่งงานครึ่งใจ ใฝ่หาความสุข

4 นาที· 962 คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ช่วงเช้า

หลินซีเช่าอพาร์ตเมนต์ไว้ห้องหนึ่ง

พื้นที่ไม่ใหญ่ แค่ 80 ตารางเมตร แต่ทำเลดีมาก

เธอไม่มีทางเลือก ชีวิตแต่งงานหลายปีที่ผ่านมา เธอถูกลู่จินเหยียนปฏิบัติอย่างเย็นชา เงินที่มีอยู่ทั้งหมดก็นับได้เพียงราว 2 ล้านหยวน ส่วนใหญ่ต้องเอาไปรักษาโรค และหลังจากนี้เธอคงต้องตกงานไปสักระยะ

เมื่อจัดการเรื่องที่พักเรียบร้อย เธอก็แวะไปที่บริษัทเพื่อยื่นใบลาออกต่อฝ่ายบุคคล

หลินซีกับลู่จินเหยียนถือว่าแต่งงานกันอย่างลับ ๆ

ผู้จัดการฝ่ายบุคคลรู้เรื่องนี้ดี เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มแล้วพูดเลี่ยงอย่างช่ำชองว่า “เลขาหลิน เรื่องนี้ฉันตัดสินใจเองไม่ได้หรอกค่ะ ไม่อย่างนั้นคุณกลับไปคุยกับคุณลู่ที่บ้านอีกครั้งดีไหมคะ คุณลู่มีงานรัดตัวขนาดนั้น ขาดคุณไปไม่ได้หรอกค่ะ”

หลินซีเพียงวางใบลาออกลงบนโต๊ะทำงาน

ผู้จัดการหญิงรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง

ครู่ต่อมา เธอก็โยนใบลาออกลงในลิ้นชัก ตั้งใจจะปล่อยเรื่องนี้ไว้ก่อน

สามีภรรยาทะเลาะกันเดี๋ยวเดียวก็คืนดีกัน เธอไม่อยากเข้าไปอยู่ตรงกลางจนลำบากใจ

ที่หลินซีทำเรื่องวุ่นวายแบบนี้ คงเป็นเพราะสวี่จือจือ เลขานุการลำดับที่ห้าแห่งสำนักงานประธานคนใหม่เสียมากกว่า

……

ก่อนสิบโมง หลินซีแวะไปโรงพยาบาล

แพทย์เจ้าของไข้ตรวจดูผลซีทีอย่างละเอียดก่อนกล่าวว่า “ผมแนะนำให้ทำหัตถการผ่านสายสวนก่อน เพื่อลดขนาดจาก 6 มิลลิเมตรให้เหมาะสม แล้วค่อยผ่าตัดเอาออก ตอนนี้เซลล์มะเร็งยังไม่ลุกลามเข้าเส้นเลือดดำพอร์ทัล สถานการณ์ยังนับว่าดีมากครับ”

หลินซีพยักหน้าเบา ๆ

เธอกำใบผลซีทีแล้วเดินออกไปด้านนอก

ร่างค่อย ๆ ทรุดลงนั่งบนม้านั่งยาวตรงทางเดิน

เธอคิดถึงหลายเรื่อง ทั้งอนาคตของตัวเอง รวมถึงพ่อแม่บุญธรรมและน้องสาว

ไม่ไกลนัก

คู่รักคู่หนึ่งดูเหมือนกำลังทะเลาะกัน

ผู้ชายเดินนำหน้า ส่วนผู้หญิงไล่ตามอยู่ด้านหลัง ในที่สุดเธอก็ตามทันตรงบริเวณลิฟต์ ก่อนจะกอดเขาไว้แน่น แล้วแนบแก้มกับแผ่นหลังของชายหนุ่ม พลางพึมพำอะไรบางอย่าง ภาพนั้นงดงามราวกับฉากในละครรักของตระกูลร่ำรวย ผู้ชายหล่อเหลาและดูภูมิฐาน ส่วนผู้หญิงก็สวยสะพรั่งมีเสน่ห์ ช่างเหมือนฉากในละครจริง ๆ

แต่หลินซีกลับเหม่อมองภาพนั้น

ลู่จินเหยียน สามีของเธอ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองเอช คงไม่จำเป็นต้องออกหน้าให้ใครเห็นกระมัง

ผู้หญิงอ่อนหวานเย้ายวน ส่วนผู้ชายก็คำนึงถึงสถานะของตัวเอง จึงได้แต่ข่มกลั้นและยับยั้งชั่งใจ

ช่างเป็นคู่รักที่น่าสงสารเสียจริง

ฉากแบบนี้หลินซีเคยเห็นมานับครั้งไม่ถ้วน

แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไปจริง ๆ!

เวลาลู่จินเหยียนหยอกเย้ากับผู้หญิงคนอื่น เขามักวางท่าราวกับดอกไม้บนยอดเขาสูง ดูรับมือได้อย่างสบาย ๆ แตะต้องเพียงร่างกาย ไม่เกี่ยวข้องกับหัวใจ มีเพียงซ่งชิงถังเท่านั้นที่ทำให้เขาเผยธาตุแท้ออกมา เหมือนตอนนี้ที่เขาข่มกลั้นจนแทบระเบิด ราวกับอีกเพียงชั่วพริบตา เขาก็จะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น โอบกอดผู้หญิงคนนั้นแล้วจูบอย่างเร่าร้อน ระบายทุกสิ่งที่เก็บกดมาตลอดแปดปีออกมา

ทั้งสองยังคงพัวพันกันไม่เลิก

หญิงสาวสั่นสะท้านพลางสะอื้นเบา ๆ “จินเหยียน ฉันรู้ว่าคุณโกรธฉัน ตอนนั้นฉันยังเด็กและไม่รู้ความ ทำเรื่องผิดพลาดลงไปจริง ๆ แต่จินเหยียน…แปดปีแล้ว คุณยังให้อภัยฉันไม่ได้อีกเหรอคะ? ที่ฉันกลับมาหาคุณ ไม่ใช่เพราะอยากได้ตับของหลินซี แต่เป็นเพราะในใจฉันมีคุณมาตลอด”

ลู่จินเหยียนค่อย ๆ แกะมือหญิงสาวออก

เขากำลังจะพูด แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นหลินซีที่อยู่ไม่ไกล

หลินซีมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

เธอตามเขามาหรือ?

สายตาทั้งสี่ประสานกัน

สีหน้าของลู่จินเหยียนพลันลึกลับขึ้นมา

หลินซีกลับไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก

เธอถึงขั้นยอมช่วยให้พวกเขาสมหวังได้ด้วยซ้ำ

แต่ตับของเธอไม่มีส่วนไหนจะตัดให้ซ่งชิงถังได้จริง ๆ

หลินซีไม่อยากพัวพันต่อ จึงหมุนตัวเดินจากไปทันที

หลังรับยาและลงมาชั้นล่าง หลินซีก็พบลู่จินเหยียนอีกครั้ง

เขายืนคุยกับป้าคนหนึ่งอยู่ข้างรถโรลส์-รอยซ์สีดำ

ป้าคนนั้นอุ้มเด็กหญิงตัวเล็กอายุราวสองสามขวบ ผิวขาวนุ่มนวล ดูบอบบางเอาแต่ใจ ท่าทางคล้ายกำลังป่วย จึงซบอยู่บนไหล่ของป้าอย่างหมดแรง ครู่ต่อมา ลู่จินเหยียนก็รับเด็กหญิงมาอุ้ม เด็กน้อยแนบตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างวางใจ ทั้งคู่มีใบหน้าคล้ายกันและมีบุคลิกไม่ต่างกัน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพ่อลูกกัน

หลินซีชะงักงัน

เธอมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

แต่งงานกันมาสี่ปีแล้ว เธอกลับไม่รู้เลยว่าลู่จินเหยียนมีลูกสาว

ใครเป็นคนคลอดลูกนอกสมรสให้ลู่จินเหยียนกัน?

ซ่งชิงถังหรือ?

หรือเป็นชู้รักคนอื่น?

เธอพลันนึกถึงลูกที่เคยตั้งครรภ์ตอนสติเลือนราง หากคลอดออกมา ตอนนี้ก็คงอายุพอ ๆ กันใช่ไหม?

ขณะที่หลินซีกำลังเหม่อลอย ลู่จินเหยียนก็ส่งเด็กให้ป้า แล้วจัดการให้ขึ้นรถจากไป

ตอนที่เขาคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้

หลินซีก็ได้สติกลับคืนมาในทันที

ลู่จินเหยียนไม่ได้อธิบายเรื่องเด็กคนนั้น

เขาลากหญิงสาวขึ้นรถทันที เสียงเบา ๆ ดังขึ้น ประตูรถก็ล็อกจากด้านใน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป