ป๋อไป๋จี๋คำรามใส่ปีศาจที่ตนควบคุม พร้อมกับถอยร่างหนีอย่างรวดเร็ว หมายจะดึงระยะห่างจากแมงป่องร้อยขาแล้วฉวยโอกาสเผ่นหนีไป
ทว่ากลับน่าเสียดายนัก แมงป่องร้อยขานั้นเคลื่อนที่ได้รวดเร็วอย่างยิ่ง เพียงแค่ไม่กี่พริบตาก็ไล่ตามปีศาจที่ป๋อไป๋จี๋ควบคุมทันแล้ว
ก้ามมหึมาของมันหนีบอย่างแรงฉับพลัน ปีศาจขั้นเซียนตนหนึ่งก็ถูกหนีบเป็นสองท่อน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว
ปีศาจตนอื่น ๆ ที่ถูกศิษย์คฤหาสน์อสูรควบคุมเห็นดังนั้น ต่างก็ส่งเสียงคำรามอย่างหวาดกลัว อยากจะหนีเอาตัวรอด ทว่าแมงป่องร้อยขากลับไม่ให้โอกาสพวกมัน ร่างยักษ์ใหญ่ของมันพุ่งชนไปมาอย่างดุดันในฝูงปีศาจ ทุกที่ที่มันผ่านไป ปีศาจทั้งหลายต่างถูกชนกระเด็น หรือไม่ก็ถูกหนามที่หางแทงทะลุ สูญเสียพลังต่อสู้ในพริบตา
“ติ๊ง! สังหารปีศาจขั้นเซียน ได้รับค่าประสบการณ์ +20 ล้าน”
“ติ๊ง! สังหารปีศาจขั้นจักรพรรดิ ได้รับค่าประสบการณ์ +4 แสน”
......
ตี๋หลงจื่อและศิษย์นิกายกระบี่มังกรฟ้าเห็นภาพเช่นนี้ ต่างก็มีสีหน้ายินดีปรีดา
เขาฉวยโอกาสนั้นประคองร่างให้มั่น ดาบยาวในมือพลันฟาดฟันขึ้นอีกครั้ง ประสานการโจมตีกับแมงป่องร้อยขา เข้าตอบโต้ป๋อไป๋จี๋
“ไอ้หนู ข้าเป็นถึงเจ้าหอคฤหาสน์อสูรสาขาย่อย เจ้าจะฆ่าล้างโคตรให้สิ้นซากจริง ๆ หรือ?” ป๋อไป๋จี๋ร้องคำรามออกมา หมายใช้คำพูดข่มขู่อวิ๋นเช่อ
อวิ๋นเช่อหัวเราะเย็นชา: “คฤหาสน์ปีศาจมาร ใคร ๆ ก็ควรลงมือสังหารได้ อย่าว่าแต่เจ้าเป็นเพียงเจ้าหอสาขาย่อยเลย ต่อให้เจ้าหอใหญ่ของคฤหาสน์อสูรที่แท้จริงอยู่ที่นี่ ข้าก็จะสังหารเช่นกันไม่เว้น”
สิ้นเสียง หุ่นเชนจักรกลหมายเลขศูนย์ที่ยืนอยู่ด้านหลังอวิ๋นเช่อมาตลอดก็ชักกระบี่ออกมาทันใด ฟาดฟันหนึ่งครั้งกลายเป็นแสงกระบี่ดอกราชพฤกษ์สีทองที่คมกริบสายหนึ่ง พุ่งตรงเข้าใส่ป๋อไป๋จี๋
ป๋อไป๋จี๋เห็นดังนั้น ในใจตื่นตระหนกยิ่ง รีบใช้ทุกวิธีการที่มีออกมาป้องกันเต็มกำลัง แต่ท้ายที่สุดก็ยังช้าไปหนึ่งก้าว ถูกแสงกระบี่ดอกราชพฤกษ์สีทองที่ดุจดั่งหมู่ดาวพุ่งเข้าใส่ ร่างกระเด็นลอยถอยหลัง เลือดสดพวยพุ่งออกจากปากเป็นสายใหญ่