อวิ๋นเช่อส่ายหน้าเล็กน้อย "พูดตามตรงนะ ของในมือนายน่ะ ข้าไม่เห็นจะสนใจเลย ข้าได้สัญญากับหนานกงเหมิงไปแล้วว่าจะช่วยนาง ข้าย่อมไม่ผิดคำพูด นายจะเลือกดิ้นรน ใช้ทักษะการต่อสู้ขั้นสูงก็ได้ ข้ารอได้ แต่จะปล่อยให้นายรอดไปไม่ได้"
พูดจบ เขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก ลงมือทันที ต่อยหมัดเดียวเข้าใส่ศีรษะหนานกงอ้าวเทียน
หนานกงอ้าวเทียนเห็นดังนั้น ในใจหวาดกลัวอย่างยิ่ง อยากจะหลบ แต่กลับพบว่าร่างกายราวกับถูกพลังไร้รูปพันธนาการไว้ ขยับเขยื้อนไม่ได้เลย
ที่จริงแล้ว ไม่ใช่ถูกพันธนาการ แต่เป็นเพราะความเร็วของอวิ๋นเช่อรวดเร็วเกินไป เขาหลบไม่ทัน จึงรู้สึกเหมือนตัวเองขยับไม่ได้
——ตูม!
เสียงทึบดังขึ้น ศีรษะของหนานกงอ้าวเทียนแตกกระจายราวกับลูกแตงโม เลือดและสมองกระเซ็นไปทั่ว
เพียงเท่านี้ ยอดฝีมือระดับแนวหน้าของตระกูลหนานกงก็สิ้นชีพ
"ไอ้ชาติหมา ความอัปยศวันนี้ วันหน้าข้าจะเอาคืนร้อยเท่าพันทวี"
วิญญาณอันอ่อนแอของหนานกงอ้าวเทียนปรากฏขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาตมองอวิ๋นเช่อ ในมือมีสมบัติพิเศษรูปร่างคล้ายจานบิน ดูเหมือนจะใช้สมบัตินี้หนีไป
น่าเสียดาย อวิ๋นเช่อได้ลงมือก่อนแล้ว ใช้การเลือกหยิบจับชิงเอาจานบินเล็กที่อีกฝ่ายเพิ่งหยิบออกมาเตรียมใช้ไป
จากนั้น อวิ๋นเช่องอนิ้วทั้งห้าเล็กน้อย ดึงดูดเอาวิญญาณของหนานกงอ้าวเทียนที่ลอยกลางอากาศด้วยสีหน้างุนงงและหวาดกลัวเข้ามา กำคอไว้แน่น