เพียงไม่ถึงห้านาที อวิ๋นเช่อก็เก็บเข็มอย่างรวดเร็ว แล้วส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้เจิ้งหนาน พร้อมส่งเสียงลับว่า “ท่านเจ้าเมืองเจิ้ง หากต้องการรักษาภรรยาของท่านให้หายขาด จงรีบตามหาสตรีผู้นี้ นางคือผู้ที่นำยาแช่งลงในชาของภรรยาท่าน ข้าคิดว่าด้วยความสามารถของท่านเจ้าเมืองเจิ้ง คงจะสืบสาวไปถึงตัวการเบื้องหลังได้”
เจิ้งหนานมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที เขาประสานมือคำนับอวิ๋นเช่อ “ขอบคุณคุณชายยิ่ง โปรดรอสักครู่ หากได้ข้อมูลจากปากนางเมื่อใด ข้าจะมอบกระจกสวรรค์ให้ถึงมือท่าน”
อวิ๋นเช่อหาที่นั่งแล้วกล่าวว่า “ได้ ข้าจะรอท่านไม่กี่อึดใจ หวังว่าท่านเจ้าเมืองจะรักษาสัญญา”
เจิ้งหนานถือกระดาษ แววตาฉายแวบกร้าวขึ้น เขาเรียกคนสนิทมาทันที สั่งเสียงเบาไม่กี่คำ แล้วคนสนิทก็จากไปอย่างรวดเร็ว
บรรยากาศในห้องอึมครึมขึ้นชั่วขณะ บรรดาหมอและปรุงยาต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่กล้าพูดเสียงดัง ได้แต่แอบชำเลืองมองอวิ๋นเช่อเป็นครั้งคราว ในใจเต็มไปด้วยความตะลึงและพิศวง
ส่วนอวิ๋นเช่อกลับดูสงบนิ่ง เขานั่งพักสายตาอยู่ด้านข้าง เหมือนไม่แยแสทุกสิ่งรอบตัว
ไม่นาน คนสนิทของเจิ้งหนานก็รีบกลับมา เขากระซิบข้างหูเจิ้งหนานสองสามคำ สีหน้าของเจิ้งหนานพลันปรวนแปร
เขามองไปทางอวิ๋นเช่อ แววตาวาวด้วยความซับซ้อนก่อนจะเอ่ยขึ้นช้าๆ ว่า “คุณชาย หญิงผู้นั้นยอมรับแล้วว่า นางเป็นผู้ใส่ยาแช่งลงในชาของภรรยาข้าจริง เพียงแต่ตัวการเบื้องหลังดูจะไม่ง่ายดาย เกี่ยวโยงถึงอำนาจที่แม้แต่จวนเจ้าเมืองก็ไม่อาจแตะต้องได้ง่าย”