ใช่ ฉี่ราด!
เจียงหนิงฉี่ราดกางเกงจริง ๆ
ลูบเป้ากางเกงแล้วยกขึ้นมาดมกลิ่นฉุนนั้น เจียงหนิงแทบอยากจะโขกหัวตัวเองตายให้รู้แล้วรู้รอด
ตัวเองเคยเป็นถึงราชาโอสถผู้เลื่องชื่อชั่วชีวิตนี่นา แล้วกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง?
เพิ่งจะข้ามมิติมาได้ไม่ทันไร ดันฉี่ราดใส่ตัวเอง!
แถมยังเป็นแบบไม่รู้ตัวอีกต่างหาก...
แม่งเอ๊ย...
“จบแล้ว!”
“ไอ้บ้านี่มันมีโรค ตัวที่ฉันสิงอยู่นี่มันมีโรคใหญ่ด้วย!!”
เจียงหนิงใจสั่นวาบ รู้สึกเหมือนตาจะดำมืดไปหมด
“ให้ตายเถอะ...”
“อย่าบอกนะว่าเป็นโรคร้ายแรงอะไร ฉันเพิ่งจะสิงร่างนายมาแท้ ๆ ถ้านายเป็นโรคที่รักษาไม่หายฉันจะซวยยับเลยไหมเนี่ย?”
ตอนนี้เจียงหนิงตื่นตระหนกสุดขีด!
เขากลัวว่าเจ้าของร่างคนนี้จะมีโรคร้ายแรงอะไรติดตัว
ยิ่งกลัวว่าเจ้าก้อนเนื้อใต้สะดือของมัน จะมีอาการอะไรแบบยกไม่ขึ้น หรืออาการน่ากลัวอื่น ๆ
ถ้าเป็นแบบนั้นก็จบกันจริง ๆ
ไอ้เวรเอ๊ย!
ฉันเป็นผู้ชายปกติปกตินะ!
ฉันพึ่งข้ามมิติมาใหม่ ๆ!
ต่อไปฉันยังต้องแต่งงานกับสาวสวย ๆ อีกตั้งหลายคน ต้องจีบสาววัยทองอีกตั้งหลายคนนะ!
ฟ้าดินเอ๋ย นายห้ามทำแบบนี้กับฉันนะ!
ตรวจร่างกาย!
เร็ว!
ต้องรีบตรวจร่างกายให้เร็วที่สุด!
เจียงหนิงรีบถอดเสื้อผ้าออกจนเกลี้ยง แล้วตรวจร่างกายตัวเองอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม 360 องศาไม่มีพลาด
ผอมเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ทั้งตัวนอกจากกระดูกแล้วก็มีแต่หนัง!
นี่คือสภาพร่างกายของเจียงหนิงในตอนนี้
นึกดันพลังวิญญาณเพียงเสี้ยวเดียวที่มีในกาย “ฮึบ” ครั้งหนึ่ง ม่านตาของเขาก็เปล่งประกายระยิบเป็นสีทอง
ญาณเปิดแล้ว
เมื่อญาณเปิดออก เจียงหนิงก็รีบตรวจร่างกายตัวเองอย่างละเอียด
ภายใต้ญาณ อาการเจ็บป่วยทุกอย่างในร่างกายปรากฏชัดอยู่ในม่านตาเขาหมด
หัวใจ ม้าม ปอด ตับ ไต ไม่มีปัญหา!