ในห้องนั่งเล่น บรรยากาศเงียบผิดปกติไปสองวินาที
เจียงชิงเหยียน ซูชิงเฉียน หลิวซี และไป๋หลิง สาวสวยทั้งสี่ที่กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่น ต่างหันศีรษะพร้อมกันแบบเป๊ะ ๆ มองไปยังยาเออร์เป่ยเต๋อ·หลิวเซอลาที่นั่งอยู่บนโซฟา
“ซึ้ด......”
คลื่นน้ำสีชมพูที่ทำให้จิตใจเอนเอียงแผ่ออกมาอย่างเบามือ
ลูกแมวตัวจิ๋วสีชมพูขาวที่เคยนอนแอ้มอยู่บนโซฟาหายไป และปรากฏเป็นหญิงงามผู้พร้อมเพรียงที่สวมชุดราตรีกำมะหยี่สีดำแทน
นี่คือร่างจริงของยาเออร์เป่ยเต๋อ
เส้นผมยาวสีเงินเทาราวน้ำตกไหลลงมา เปลวตาแปลกตาชวนมองเย้ายวน ริมฝีปากแดงเลือด
ชุดกำมะหยี่ดำวาดเส้นโค้งระหงของร่างกาย ลำคอยาวขาวผ่องประดับด้วยสร้อยคอรูปหนามที่ฝังอัญมณีสีเลือด ทั้งร่างแผ่กลิ่นอายที่เสน่ห์และสูงส่งคลุเคลีย
ยาเออร์เป่ยเต๋อ·หลิวเซอลา
ขณะนี้สายตาของซูชิงเฉียนและคนอื่น ๆ ถูกยาเออร์เป่ยเต๋อดึงดูดไปหมด ภายใต้สกิลเสน่ห์แบบพาสซีฟ แม้จะเป็นผู้หญิงด้วยกันก็ยังรู้สึกตาลายวูบได้
กระทั่งหลินฮุยก็แทบไม่อาจละสายตา
ยาเออร์เป่ยเต๋อ·หลิวเซอลาจับสายตาของหลินฮุยได้อย่างแม่นยำ แก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อเบา ๆ
เจ้าหล่อนเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ท่านเจ้าของ เผ่าพันธุ์มารเสน่ห์พวกเรา ความสามารถหลักที่สุดก็คือ"ความสุขรื่น"ค่ะ”