ในซอกตรอกมืดสลัว
เซทิส นักลอบสังหารชั้นแนวหน้าแห่งเผ่าวิญญาณกลไก ถือปืนสไนเปอร์บดขยี้ระบบประสาทยื่นจ่อท้ายทอยของหลินฮุย เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาดังแว่วขึ้นอย่างน่าขนลุก
"มนุษย์ผู้ต่ำต้อย ไม่ต้องหวังจะร้องขอความช่วยเหลือ ตอนนี้ ค่อย ๆ......ยกมือขึ้นมาสิ"
ในตรรกะของเซทิส มนุษย์ระดับ 6 ตรงหน้านี้ อยู่ต่างระดับกับมันคนละขั้วโลก
ถ้าไม่ต้องจับตัวเป็นๆ ไปสกัดความทรงจำ ตอนที่มันยันอยู่บนจุดสูงเมื่อครู่ มันคงเหนี่ยวไกไปแล้ว และตอนนี้อีกฝ่ายก็คงกลายเป็นศพไปเรียบร้อย
แต่ทว่า ท่ามกลางภัยอันเฉียดฉิวชีวิตนี้ มุมปากของหลินฮุยกลับเล็กน้อยยกขึ้น
"ได้ ฉันไม่ร้องขอ แล้วนายก็ห้ามร้องขอเหมือนกัน"
"อะไรนะ?" ดวงตาเดียวอิเล็กทรอนิกส์ของเซทิสกะพริบวูบ
เหยื่อต่ำต้อยตัวนี้ ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่เพียงไม่รู้สึกหวาดกลัว แถมยังกำลัง......ล้อเลียนมันอยู่งั้นรึ?
และในขณะนั้นเอง
หลินฮุยก็ขยับ
เขาไม่ได้พุ่งตัวล้มหนีแบบคนธรรมดา แต่กลับหมุนตัวกลับทวนลำปืนนั้นโดยสบาย ๆ ทั้งตัว!
"อยากตายงั้นรึ?"
สัญชาตญาณการต่อสู้ของนักลอบสังหารชั้นแนวหน้าทำให้เซทิสตอบสนองทันที
มือซ้ายของมันไม่รู้เมื่อไรได้คว้าปืนพก "ปืนพกล้างไซแนปส์" ขึ้นมาจ่อขมับของหลินฮุย แล้วเหนี่ยวไกลงทันทีโดยไม่ลังเล
"เปรี้ยง!"
พัลส์ลีปตอนหนึ่งนัดพุ่งกระหน่ำออกมา มุ่งตรงสู่ขมับของหลินฮุย!
ในภาพจับการเคลื่อนไหวของเซทิส มันเหมือนได้เห็นภาพเป้าหมายทั้งร่างกระตุก สติล้ม แล้วจมสู่ความหมดสติขั้นลึกอยู่แล้ว