ผู้มาเยือนคือร้อยโทสมิธ
หลินฮุยมองท่าทางหอบหายใจของอีกฝ่าย คิ้วเล็กน้อยยกขึ้น “ร้อยโท เกิดอะไรขึ้น? สัญญาณเตือนภัยทางอากาศไม่ใช่หยุดไปแล้วหรือ?”
“หยุดจริงครับ แต่เมืองอื่นถูกโจมตีอย่างหนัก!” ร้อยโทสมิธพูดราวกับกระสุนรัว “กองเรือหลักของเผ่าภูตกลฉีกแนวป้องกันขาด แล้วโจมตีเมืองที่อยู่ใกล้เราสี่เมืองพร้อมกันแบบถล่มทลาย!”
“ผู้นำสงครามเพิ่งออกคำสั่งยุทธการสูงสุด ตัดสินใจคัดเลือกกองกำลังชั้นเลิศของเมืองเถี่ยจี้ ผ่านวงเวทส่งผ่านมิติ บินข้ามเขตไปสนับสนุนเมืองหม่านที่สู้รบรุนแรงที่สุด!”
พูดถึงตรงนี้ ร้อยโทสมิธกลอกตาแทบเผาจนมองหลินฮุย:
“พี่หลิน ผู้นำสงครามฝากผมมาถามท่านโดยเฉพาะว่า ท่านกับสมาชิกทีม......ยอมรับภารกิจส่งกำลังข้ามเขตครั้งนี้หรือไม่?”
“ตอนนี้สถานการณ์ตึงเครียดมาก นอกจากเมืองเถี่ยจี้ของเรา กลุ่มสงครามย่อยของเมืองอื่นก็จะส่งหน่วยชั้นเลิศไปช่วยเช่นกัน ประมาณการเบื้องต้น ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงที่จะมาบรรจบกันในสมรภูมิเมืองหม่านครั้งนี้ไม่น้อยกว่า 10 คน!”
“แต่ผู้นำสงครามก็ให้สัญญาว่า ผู้เล่นที่ยอมไปแลกชีวิตที่แนวหน้า ค่าความดีความชอบของยุทธการนี้ คิดเป็นสองเท่า!”
หลินฮุยฟังแล้ว ลูบคางโดยไม่รู้ตัว
ความดีความชอบสองเท่า ไม่มีอำนาจล่อลวงเขา
สิ่งที่เขาสนใจคือขนาดของยุทธการครั้งนี้ ยุทธการปิดล้อมเมืองแบบนี้ ย่อมเป็นสงครามขนาดใหญ่อย่างแน่นอน