เอาชีวิตรอดบนถนนทั่วหล้า: รถบ้านของฉันวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 411 ไม่ใช่ว่า ข้าเป็นคนตุ๋นจนมันฟักออกมาใช่ไหม?!

6 นาที· 1.3K คำ

อูมูลอสเอ่ยขึ้น "พวกเจ้ารอฉันสักครู่"

เสียงจางหายไป

ร่างของหนุ่มผู้ถูกมันสิงสถิตนั้นพลันพวยพุ่งหมอกสีเทาเข้มข้นออกมามหาศาล

"สี่ลา......"

ท่ามกลางหมอกสีเทาข้นนั้น สัตว์ประหลาดสูงกว่า 4 เมตร พร้อมหัวปลาหมึกยักษ์โตมโหฬารและหนวดนับไม่ถ้วนที่โบกปัดไปมา ค่อย ๆ ปรากฏร่างขึ้น!

นั่นคือร่างแท้จริงของอูมูลอส

ส่วนหนุ่มน้อยที่ถูกแย่งชิงพลังออกไปอย่างเด็ดขาด กลับตากลับขาว ผละล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง แล้วจมสู่การหลับใหลอย่างลึกนิรันดร์

ทันทีนั้นเอง

อูมูลอสกลายร่างเป็นก้อนหมอกสีเทา พร้อมเสียง "ฮืด" หายวับไปจากที่เดิม

เวลาเพียง 3 วินาทีเท่านั้น

อูมูลอสปรากฏกายกลับมาอีกครั้ง

คราวนี้ หนวดใต้คอของมันกำลังรัดกุมผู้เล่นมนุษย์สองคนที่ยังดิ้นรนสุดชีวิตเอาไว้!

"ต่อจากนี้ พวกเจ้าจงใช้เนื้อและวิญญาณของคนสองคนนี้ แปลงร่างอวตารหนึ่งร่างไว้ที่นี่ อวตารนี้ไม่จำเป็นต้องมีพลังรบสูง แค่จับตาดูเจ้าหนูนี่ก็พอ"

"เมื่อใดที่เจ้าหนูนี่มีความเคลื่อนไหวผิดปกติ หรือคิดหนีไป"

พูดจุดนั้น มันชี้ไปยังหนุ่มน้อยที่หลับใหล แล้วกล่าวว่า "ฉันจะใช้[การก้าวข้ามความฝัน]พาพวกเจ้ากลับมาทันที!"

พูดจบ อูมูลอสจ้องมองไปยังเซ่อลานั่วสือ

เหตุผลที่มันพยายามอย่างสุดฝีมือชักชวนเซ่อลานั่วสือเข้าร่วมแก๊ง ก็เพราะคำนวณว่าหากเจอจักรพรรดินีตระกูลแมลงเข้าจริง ๆ จะได้ถ่วงเวลาได้สักหน่อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป