ให้ตายเถิด!
ประมุขตระกูลกำลังทำสิ่งใด?
ยอดฝีมือขั้นมหาเซียน ผู้กุมอำนาจตระกูลจักรพรรดิผู้เป็นอมตะในยุคนี้ กลับคำนับอย่างนอบน้อมต่อเด็กหนุ่มที่ดูแล้วอายุไม่เกินสิบแปดปี?
ทั้งยังเรียกเขาว่า “บรรพชน” อีกด้วย?
ชายชราชุดม่วงยังพอว่า แต่เด็กหนุ่มชุดเขียวผู้นั้นเห็นชัดว่าเป็นคนหนุ่ม!
ดูจากรูปลักษณ์แล้ว เกรงว่าอายุยังไม่ถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็มีเพียงขั้นล้ำโลก!
นี่เป็นบรรพชนมาจากที่ใดกัน?
แม้ในใจจะเต็มไปด้วยข้อกังขา แต่เมื่อเฉินหลิงเฟิงออกคำสั่ง บรรดาคนรุ่นเยาว์ของตระกูลเฉินที่อยู่ในที่นั้นก็ไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อย
ทุกคนค้อมกายพร้อมกัน เสียงตะโกนนับหมื่นหลอมรวมเป็นกระแสเชี่ยวกราก ดังก้องกัมปนาทเหนือยอดเขาจื่อหยาง
“ขอต้อนรับบรรพชนทั้งสองออกจากการปิดด่าน!”
เสียงดังกึกก้องสะเทือนฟ้า ขุนเขารอบด้านสั่นไหว
หลังคำนับแล้ว ทุกคนจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง สายตาพากันจับจ้องไปยังร่างในชุดเขียว
สตรีสาวหลายคนในตระกูลอดเหลือบมองซ้ำอีกหลายครั้งไม่ได้ ต่างลอบอุทานในใจ “สวรรค์! บรรพชนท่านนี้ยังเยาว์วัยเกินไปแล้วกระมัง? อีกทั้ง...ช่างหล่อเหลานัก!”
แม้จะเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับลึกล้ำราวกับมองทะลุทุกสิ่ง แม้กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจะมีเพียงขั้นล้ำโลก แต่เมื่อยืนอยู่ตรงนั้น กลับทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับกำลังแหงนมองท้องนภา
“บรรพชนที่ยังเยาว์วัยเช่นนี้...บรรพชนฉางชิง ฉางชิง...”
ท่ามกลางฝูงชน ชายชราผมขาวโพลนผู้หนึ่งขมวดคิ้ว พึมพำกับตนเอง
เขาค้นความทรงจำจนทั่ว พลันรูม่านตาหดวูบ ก่อนร้องขึ้นอย่างเสียอาการ “ช้าก่อน...ฉางชิง? หรือว่า...หรือว่าจะเป็นตำนานนั้น?”