หลังจากซูชิงอวี๋เขียนเสร็จ ตัวอักษรทั้งห้าตัวบนตั๋วโดยสารก็หายไป
“หืม?” ซูชิงอวี๋ใช้นิ้วลูบบริเวณที่เพิ่งเขียนลงไป แต่ไม่เหลืออะไรอยู่ตรงนั้นเลย
ตั๋วโดยสารใบนี้เขียนชื่อ «กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง» ไม่ได้
“แปลกจัง” ซูชิงอวี๋ลองอีกครั้ง และพบว่าผลลัพธ์ยังเหมือนเดิม
“หรือว่าตั๋วโดยสารไม่ได้ใช้แบบนี้?”
มีตั๋วโดยสารเพียงใบเดียว เธอจึงไม่กล้าเขียนชื่อดันเจี้ยนอื่นลงไปตามใจชอบ
เวลาล่วงเลยไปมากแล้ว ซูชิงอวี๋จึงทำได้เพียงกลับห้องไปนอนก่อน
เช้าวันถัดมา เมื่อตื่นขึ้น ซูชิงอวี๋ก็ล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นใช้ปิ่นรวบผมอย่างง่าย ๆ แล้วสวมเสื้อคลุมหนา หยิบตั๋วโดยสารไปถามโยวโยว ผู้มีระดับสูงสุด
เมื่อโยวโยวเห็นซูชิงอวี๋มาหา ก็เชื้อเชิญเธอเข้าไปในห้องทันที
“นายหญิง รีบเข้ามาสิ นี่คือช่วงเวลาแสนหวานของเราสองคน” โยวโยวดึงซูชิงอวี๋เข้าห้องทันที ก่อนจะลงกลอนประตู
เขาไม่อยากให้สิ่งประหลาดสยองตัวไหนเข้ามารบกวน
ทันทีที่ซูชิงอวี๋ก้าวเข้าห้องของโยวโยว กลิ่นสีฉุนจัดก็ลอยมาแตะจมูก ข้าวของในห้องวางระเกะระกะ ผนังแต่งแต้มด้วยสีสันหลากหลาย ซูชิงอวี๋ราวกับหลุดเข้ามาในโลกนิทาน
บนพื้นมีกองรูปปั้นตุ๊กตาเชือกที่ยังทำไม่เสร็จ ผนังแขวนหน้ากากงิ้วหน้าตาน่าสยดสยอง ตรงมุมห้องยังมีโต๊ะตัวเล็ก บนนั้นวางกล่องเครื่องสำอางที่บรรจุสีและแปรงแต่งหน้าหลากชนิด
โยวโยวนั่งอยู่บนโซฟาสีแดงขนาดใหญ่กลางห้อง เขาเชื้อเชิญให้ซูชิงอวี๋นั่งข้างกาย เธอจึงนั่งลง โซฟานุ่มยวบลงตามน้ำหนัก รอบตัวมีตุ๊กตากองอยู่เต็มไปหมด