]
[L พูดจบ เขาก็มองซูชิงอวี๋ ราวกับกำลังรอให้เธอแสดงท่าที
ซูชิงอวี๋เออออตามอย่างไม่จริงใจสุด ๆ ว่า “อ้อ ฉันก็เหมือนกัน”
เธอหันกลับไปมองสวนอีเดน ภายนอกมืดมิด มีเพียงทิศทางของสวนอีเดนเท่านั้นที่สว่างไสว
ก่อนหน้านี้ เคนเคยพูดว่าเขาจะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ทางตะวันออกของสวนอีเดน หากเป็นเช่นนั้น เมื่อหันหน้าเข้าหาสวนอีเดน ก็เท่ากับหันหน้าไปทางทิศตะวันตก
กฎข้อที่ 6 ใน【สวนอีเดนสีดำ】ระบุไว้ว่า เมื่อหันหน้าไปทางทิศตะวันตก คุณจะเลือกเดินไปทางซ้ายหรือทางขวาก็ได้
ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ก็ไม่ใช่ทิศทางเดียวกับที่เคนจะมุ่งหน้าไป
ทันทีที่งูออกจากสวนอีเดน มันก็เลื้อยปรู๊ดลงมาจากคอของซูชิงอวี๋ แล้วบิดตัวไปมาอย่างดีใจที่ได้จากที่นั่นมาจริง ๆ
เคนยื่นมือให้ซูชิงอวี๋ “อาหยุน ไปกันเถอะ”
ซูชิงอวี๋ยืนนิ่งอยู่กับที่แล้วส่ายหน้า
เธอยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดไร้ขอบเขต เอ่ยว่า “เราไปคนละทาง”
เคนขมวดคิ้ว แววตาเย็นชา เขาถามว่า “เธอรับปากฉันแล้ว หรือว่ายังคิดจะกลับไปอีก? สวนอีเดนไม่มีที่ให้เธออยู่แล้ว พ่อกับแม่ไม่มีวันให้อภัยสิ่งที่เธอทำ และพระเจ้าก็เช่นกัน”