เมื่อเห็นท่าทางเหม่อลอยของหลิวฉี่หยวน
ฉีเยวี่ยอดขำไม่ได้ จึงเอ่ยปลอบว่า “ไม่ต้องไปสนใจเขา ความระมัดระวังของคุณไม่ได้ผิดอะไรในที่นี่”
พอได้ยินเช่นนั้น หลิวฉี่หยวนก็ซาบซึ้งจนแทบพูดไม่ออก แต่เมื่อมองไปทางเจียงเย่อีกครั้ง เขากลับรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าวันนี้พี่เย่ดูแปลกไปนิดหน่อย
สมัยเรียนในโรงเรียน ผู้ชายคนนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นดอกไม้สูงบนยอดเขา ท่าทีที่ไม่สนใจเพศตรงข้ามของเขาทำให้หลิวฉี่หยวนเคยสงสัยอยู่พักหนึ่งว่าพี่คนนี้ชอบผู้ชายหรือเปล่า
แต่คนที่ปกติทำตัวเหมือนไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ วันนี้ไม่เพียงปรากฏตัวพร้อมกับพี่ฉงฉง
ตอนพี่ฉงฉงสั่งให้โค่นต้นไม้ เขากลับไม่เอ่ยทักท้วงสักคำ แถมยังลงมือทำตามทันทีโดยไม่พูดอะไรเลยด้วยซ้ำ?
ขณะที่หลิวฉี่หยวนยังคงสงสัย ต้นกล้วยพีพีก็ถูกเจียงเย่โค่นลงพอดี
เจียงเย่ตรวจดูหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวก่อน แล้วจึงยื่นขวานคืนให้ฉีเยวี่ย
“ดูเหมือนว่าแค่โค่นต้นไม้จะไม่ทำให้ค่าความสุขุมลดลง”
ฉีเยวี่ยรู้อยู่แล้ว จึงบอกเขาว่า “เก็บต้นนี้เข้ากระเป๋า แล้วลองดูว่าค่าความสุขุมลดลงเท่าไร และแยกชิ้นส่วนได้ไหม”
เจียงเย่พยักหน้า กำลังจะทำตาม
หลิวฉี่หยวนที่ก่อนหน้านี้แทบไม่ได้ช่วยอะไรรีบก้าวเข้าไป แซงหน้าเขาแล้วเก็บลำต้นที่ล้มลงเข้ากระเป๋า
จากนั้นก็ได้ยินเขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ค่าความสุขุมลดไปแค่ 30 แต้ม! คุ้มกว่าการเก็บทีละผลเยอะเลย แถมของดีที่แยกออกมาได้ก็มีตั้งหลายอย่าง!”
พูดจบ เขาก็แสดงสิ่งของที่เพิ่งแยกได้จากในกระเป๋า พร้อมคำอธิบายให้ฉีเยวี่ยกับเจียงเย่ดู