ความจริงกระจ่างแล้ว
ฉีเยวี่ยเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเจ้านี่คิดจะเล่นลูกไม้อะไร
เธอจึงเปิดหน้าต่างแชตส่วนตัวของเจียงเย่ด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อย แล้วพิมพ์ข้อความ: เจียงเย่ นายเก่งนี่! ห้อง 23-101 หลังการรุกรานของสิ่งพิศวงจบลง แวะมาหาฉันหน่อย
ส่งข้อความเสร็จ ฉีเยวี่ยก็มองเวลา
เธอตื่นเช้า ตอนนี้เพิ่ง 4:59 น.
มีเหตุผลให้สงสัยว่าเจ้านั่นยังนอนอยู่
ใจกล้าจริง ๆ...
ถ้าวันไหนฉีเยวี่ยเกิดคิดอะไรไม่ออกขึ้นมาจริง ๆ แล้วตั้งใจจะใช้วิธีนี้แสดงความจริงใจเพื่อสนิทกับใครสักคนให้เร็วขึ้น
อีกฝ่ายแค่ไม่ตอบข้อความเกิน 5 นาที เธอก็คงบุกไปหาเขาถึงที่แล้ว
เธอปิดหน้าต่างแชตส่วนตัวกับเขา
ฉีเยวี่ยใช้ฟังก์ชันคัดกรองตรวจดูข้อความแชตส่วนตัวที่เหลือก่อน แล้วก็พบผู้เล่น 4 คนที่มีรหัสรับพัสดุ
หนึ่งในนั้นส่งข้อความมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
เธอเปิดหน้าต่างแชตส่วนตัวของทั้ง 4 คนแยกกัน แล้วเลือกดูข้อความของคนที่เพิ่งส่งมา
เหลียงผีพเนจร: จะเอาการ์ดตัวเลขนี่ไปทำอะไร? คุณรู้หรือเปล่าว่ามันใช้ทำอะไรได้?
ฉีเยวี่ยคิดข้ออ้างเอาไว้แล้ว จึงตอบกลับไปทันที
ผู้เล่นนิรนาม 1666: ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าการ์ดนี่ใช้ทำอะไร เห็นว่ามีตัวเลขเขียนอยู่ แถมยังเป็นของที่สิ่งพิศวงทำตกไว้ เลยคิดว่าจะลองดูว่ารวบรวมให้ได้อีกสักสองใบหรือเปล่า เผื่อไขปริศนาได้
ผู้เล่นนิรนาม 1666: แต่ก็ไม่แน่ว่าจะสำเร็จนะ ฉันแค่อยากลองดู ถ้าพลาดก็ถือว่าเสียค่าวัสดุซื้อบทเรียนแล้วกัน
ฉีเยวี่ยเพิ่งส่งข้อความออกไป อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาทันที