เอาชีวิตรอดในหอพัก ฉันมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่

ตอนที่ 26 ได้รหัสรับพัสดุมาแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ

ความจริงกระจ่างแล้ว

ฉีเยวี่ยเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเจ้านี่คิดจะเล่นลูกไม้อะไร

เธอจึงเปิดหน้าต่างแชตส่วนตัวของเจียงเย่ด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อย แล้วพิมพ์ข้อความ: เจียงเย่ นายเก่งนี่! ห้อง 23-101 หลังการรุกรานของสิ่งพิศวงจบลง แวะมาหาฉันหน่อย

ส่งข้อความเสร็จ ฉีเยวี่ยก็มองเวลา

เธอตื่นเช้า ตอนนี้เพิ่ง 4:59 น.

มีเหตุผลให้สงสัยว่าเจ้านั่นยังนอนอยู่

ใจกล้าจริง ๆ...

ถ้าวันไหนฉีเยวี่ยเกิดคิดอะไรไม่ออกขึ้นมาจริง ๆ แล้วตั้งใจจะใช้วิธีนี้แสดงความจริงใจเพื่อสนิทกับใครสักคนให้เร็วขึ้น

อีกฝ่ายแค่ไม่ตอบข้อความเกิน 5 นาที เธอก็คงบุกไปหาเขาถึงที่แล้ว

เธอปิดหน้าต่างแชตส่วนตัวกับเขา

ฉีเยวี่ยใช้ฟังก์ชันคัดกรองตรวจดูข้อความแชตส่วนตัวที่เหลือก่อน แล้วก็พบผู้เล่น 4 คนที่มีรหัสรับพัสดุ

หนึ่งในนั้นส่งข้อความมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

เธอเปิดหน้าต่างแชตส่วนตัวของทั้ง 4 คนแยกกัน แล้วเลือกดูข้อความของคนที่เพิ่งส่งมา

เหลียงผีพเนจร: จะเอาการ์ดตัวเลขนี่ไปทำอะไร? คุณรู้หรือเปล่าว่ามันใช้ทำอะไรได้?

ฉีเยวี่ยคิดข้ออ้างเอาไว้แล้ว จึงตอบกลับไปทันที

ผู้เล่นนิรนาม 1666: ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าการ์ดนี่ใช้ทำอะไร เห็นว่ามีตัวเลขเขียนอยู่ แถมยังเป็นของที่สิ่งพิศวงทำตกไว้ เลยคิดว่าจะลองดูว่ารวบรวมให้ได้อีกสักสองใบหรือเปล่า เผื่อไขปริศนาได้

ผู้เล่นนิรนาม 1666: แต่ก็ไม่แน่ว่าจะสำเร็จนะ ฉันแค่อยากลองดู ถ้าพลาดก็ถือว่าเสียค่าวัสดุซื้อบทเรียนแล้วกัน

ฉีเยวี่ยเพิ่งส่งข้อความออกไป อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป