ตัวประหลาดบนต้นไม้มีใบหน้าเป็นชายอย่างชัดเจน ทว่าบนหัวกลับเหนียวแฉะไร้เส้นผมแม้แต่เส้นเดียว
ที่เหลือเชื่อที่สุดคือ ร่างของมันขดอยู่ในเปลือกหอยทากสีน้ำตาลดำขนาดมหึมา!
บริเวณลำต้นทั้งหมดตรงที่มันเคยเกาะชุ่มแฉะไปหมด เต็มไปด้วยเมือกที่สิ่งน่าขยะแขยงนี่ทิ้งไว้ตอนเคลื่อนไหว
บ้าเอ๊ย! ก่อนมาที่นี่ฉันตรวจรอบ ๆ หมดแล้ว แต่ดันพลาดตรงเหนือหัวไปได้!
แต่ใครจะไปคิดว่าตัวประหลาดจะมาที่สวนสาธารณะโดยไม่ทำอะไรเลย เอาแต่หามุมอับแล้วขดตัวอยู่บนต้นไม้ล่ะ!
ตัวประหลาดบนต้นไม้เฝ้าสังเกตฉีเยวี่ยมานานแล้ว ตอนนี้ทั้งสองกำลังสบตากัน
คออันลื่นเมือกของตัวประหลาดค่อย ๆ ยืดยาวออกมาจากเปลือกหอยยักษ์ ผิวหนังชื้นแฉะเป็นเงาโปร่งแสง มันเลื้อยเข้าหาฉีเยวี่ยอย่างเชื่องช้า ราวกับหนอนเนื้อนิ่ม ยิ่งยืดก็ยิ่งยาว
ใบหน้าที่คืบใกล้เข้ามาไม่หยุดนั้น...
ฉีเยวี่ยขนลุกซู่ หนังไก่ผุดขึ้นทั่วแผ่นหลังและลามไปทั้งตัวในพริบตา ทว่าสมองของเธอยังคงทำงานอย่างรวดเร็ว
ตัวประหลาดเห็นเธอขโมยของกับตาตัวเอง หากมันแจ้งเรื่องนี้ เธอไม่เพียงจะตกงาน แต่คงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ด้วย
กลางวันตัวประหลาดโจมตีได้หรือเปล่า?
ถ้าฉวยโอกาสตอนนี้ไปห้องทำงาน ยังทันไหม?
ขณะที่ฉีเยวี่ยกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรให้ได้ประโยชน์สูงสุดก่อนตาย
“ฮี่ ๆ... ฮี่ฮี่ฮี่”
เสียงหัวเราะประหลาดดังขึ้นหลายครั้ง ก่อนเสียงทุ้มเย็นชื้นเหนียวหนืดราวกับปนทั้งน้ำลายและเมือกจะดังออกมาจากปากอีกฝ่าย “จับได้แล้ว! เจ้าหัวขโมยที่ขโมยของนั่น”