"อะไรนะ อะไร?!"
"อู่เจ๋อเทียน คือจีสุ่ย?! คุณลุง พูดอะไรออกมา อู่เจ๋อเทียน ฮูหยินผู้ครองบัลลังกรุงแห่งราชวงศ์ถังนั่นเหรอ จีสุ่ย? เล่นอะไรกันเนี่ย สองคนนี้จะมีอะไรเกี่ยวข้องกันยังไง!"
สยงเจี้ยนเฟยถึงกับเบ้าตาโต
เขาแหงนตามองจงเทียนเสียงทันควัน
ในใจก็รู้สึกว่าจงเทียนเสียงกำลังมั่วอยู่
เมื่อครู่สยงเจี้ยนเฟยยังจมอยู่ในความเจ็บปวดสุดขีด ไม่รู้อะไรเลยว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวตนของจงเทียนเสียงคืออะไร เห็นจงเทียนเสียงอายุมากกว่า เขาก็เผลอเรียกออกมาว่าคุณลุง!
คนหนึ่งของตระกูลจงแข็งทื่อไปชั่วขณะ
แต่ทุกสายตาในวินาทีนั้น ก็เบนไปที่จงเทียนเสียงเช่นกัน
แม้แต่เซียวเย่ก็หันมามอง
ในดวงตาของเซียวเย่ก็ปรากฏร่องรอยความประหลาดใจ
"อู่เจ๋อเทียน ฮูหยินผู้ครองบัลลังกรุงที่ลึกลับที่สุดในประวัติศาสตร์สินะ" เซียวเย่เอ่ยขึ้น จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ "แต่ในตัวนาง ดูเหมือนจะไม่มีกฎแห่งจักรพรรดิ?"
"เรื่องนั้นข้าไม่ทราบ!"
"ข้าก็มิได้มั่นใจว่านางคือฮูหยินผู้ครองบัลลังกรุงจริง คราวที่ราชวงศ์หมิงล่มสลาย ข้าเคยไปวัดหลวงนอกเมืองหลวงแห่งหนึ่ง
และบังเอิญ ค้นพบหนังสือสะสมจำนวนหนึ่งในวัดนั้น
วัดหลวงแห่งนั้น เป็นวัดที่จ้งเจิน จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิง สร้างถวายให้ญาติคนหนึ่งของพระองค์
ที่จริงแล้ว วัดแห่งนั้นคือฐานที่มั่นที่พระองค์เคยร่วมมือกับกลุ่มตงหลิน กำจัดเวย์จงเซียนในยุคนั้น