เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 31 เสิ่นรั่วเป็นสาวเห็นแก่เงิน

7 นาที· 1.5K คำ

เสิ่นรั่วยกคิ้ว “ร้องเรียนเรื่องอะไรล่ะ?”

โจวหลานยื่นเอกสารให้ มุมปากกระตุก

“ดูเองเถอะ”

เสิ่นรั่วก้มลงอ่าน

ผู้ร้องเรียน: ฮั่วซวี่ฝาน เพศชาย อายุ 23 ปี

เรื่องที่ร้องเรียน: พยาบาลเสิ่นรั่วของโรงพยาบาลแห่งนี้สวยเกินไป จนทำให้ผมป่วยเป็นโรคคิดถึงคนรัก โรงพยาบาลต้องรับผิดชอบทั้งหมด

ข้อเรียกร้อง: ขอให้โรงพยาบาลจัดให้พยาบาลเสิ่นรั่วคบหากับผม เพื่อรักษาโรคคิดถึงคนรัก

เพิ่มเติม: คุณหมอปฏิเสธที่จะรักษาโรคคิดถึงคนรัก แถมยังมีท่าทีเลวร้าย จึงขอร้องเรียนด้วย 】

เสิ่นรั่ว: “??”

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

“ส่งตัวเขาไปโรงพยาบาลอื่น”

หัวหน้าพยาบาลหลินขมวดคิ้ว “ส่งไปที่ไหน?”

“โรงพยาบาลจิตเวช”

“……”

เสิ่นรั่วกอดอก แขนเสื้อกาวน์พับขึ้นมาถึงท่อนแขน เผยให้เห็นข้อมือเรียวบาง “คนอะไรเนี่ย? ชอบแล้วฉันต้องตอบรับด้วยหรือไง? คนชอบฉันมีตั้งเยอะแยะ ถ้าต้องตอบรับทุกคน ต่อให้เปิดฮาเร็มยังจะเยอะเกินไปเลย”

หัวหน้าพยาบาลหลินกล่าว “เขาดื้อไม่ยอมออกจากโรงพยาบาล เธอจัดการเองแล้วกัน”

ได้

ฉีเหวินเซินกำลังเตรียมตัวก่อนเริ่มตรวจคนไข้

ประตูเปิดออก เว่ยจิ่งแทรกตัวเข้ามา เสื้อกาวน์ยังใส่ไม่เรียบร้อย คอเสื้อเบี้ยว แถมยังทำหน้าท่าทางเหมือนกำลังรอดูเรื่องสนุก

“เหลาฉี เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”

ฉีเหวินเซินไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา ยังคงทำสิ่งที่อยู่ในมือ “ว่ามา”

“มีคนไข้ชอบเสิ่นรั่ว”

ตอนเห็นจดหมายร้องเรียน ถ้าเขาไม่ใช่รองผู้อำนวยการโรงพยาบาล เขาคงอยากซ้อมเจ้าหนุ่มนั่นสักยก

ฉีเหวินเซินเงยหน้าขึ้น ส่งสายตาเย็นเยียบไปทางอีกฝ่าย

เว่ยจิ่งไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย หยิบโทรศัพท์ออกมาไถดู “ชื่อฮั่วซวี่ฝาน อายุยี่สิบสาม ไส้ติ่งอักเสบ ผ่าตัดส่องกล้อง แต่ไม่ยอมออกจากโรงพยาบาล บอกว่าป่วยเป็นโรคคิดถึงคนรัก”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป