เธอเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า อารมณ์พลันดีขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
ไม่รู้ทำไม พอได้เถียงพี่ชายตัวเองจนเขาเงียบไป เธอก็รู้สึกสดชื่นปลอดโปร่งไปทั้งตัว ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงพาลด่าพ่อทุกทีที่อารมณ์ไม่ดี
โจวหลานผลักประตูร้านซูชิกลับมานั่งที่เดิม แล้วเห็นเสิ่นรั่วกำลังกินสาหร่ายอยู่
ท่าทางตอนเสิ่นรั่วกินอาหารจะว่ายังไงดีนะ ดูตั้งอกตั้งใจมาก
เธอคีบซูชิขึ้นมาชิ้นหนึ่ง มองดูก่อนแล้วค่อยดม จากนั้นก็ยัดเข้าปากทั้งชิ้น แก้มป่องน้อย ๆ เคี้ยวช้า ๆ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
คนสวยนี่แม้แต่ตอนกินอาหารก็ยังมองเพลิน
โจวหลานเท้าคางมองเสิ่นรั่ว จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าถึงพี่ชายของเธอจะเจ้าชู้ แต่รสนิยมเรื่องผู้หญิงนี่ดีจริง ๆ
เสิ่นรั่วไม่เพียงหน้าตาสวย นิสัยก็ดี ไม่จุกจิกเสแสร้ง เวลาควรสวนกลับก็ไม่ออมมือ ส่วนเวลาควรอ่อนข้อก็ไม่ทำเป็นถือตัว
ผู้หญิงแบบนี้ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เนื้อหอมเป็นที่ต้องการ พี่ชายเธออยากตามจีบก็พอเข้าใจได้
แต่โจวหลานขีดเส้นแบ่งไว้ในใจ ต่อให้พี่ชายอยากจีบ เธอก็ไม่มีทางปล่อยให้เขามาทำให้เพื่อนรักของเธอเสียใจเด็ดขาด
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาไม่เคยตามจีบผู้หญิงคนไหนได้นานเกิน 3 เดือน พอหมดความตื่นเต้นก็เปลี่ยนคน เธอจะปล่อยให้เสิ่นรั่วกลายเป็นแค่ชื่อหนึ่งในประวัติความรักของเขาไม่ได้
อีกอย่าง โจวหลานเอียงศีรษะมองเสิ่นรั่วอีกครั้ง
มีเพื่อนสวยขนาดนี้ พาออกไปไหนก็หน้าชื่นตาบาน
วันนี้ตอนอยู่ในคลับ แค่เธอเดินเข้าห้องรับรอง สายตาทุกคู่ก็เป็นประกาย โจวหลานรู้สึกเพลิดเพลินไม่น้อย