ท่านประธานเปย! ถ้าวงนอกไม่เหมาะ ก็อย่าฝืน

ตอนที่ 9 ห้องใต้ดิน

7 นาที· 1.6K คำ

“อะไรคือกล้องวงจรปิดเสีย?”

ซ่งอี้หยางเท้าเอวด้วยความโมโห ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์โรงแรม น้ำเสียงดังจนคนทั้งล็อบบี้ได้ยิน “นี่โรงแรมบ้านฉัน กล้องวงจรปิดเสียหรือไม่เสีย คนอื่นอาจไม่รู้ แต่คิดว่าฉันจะไม่รู้หรือไง?”

พนักงานหน้าเคาน์เตอร์โรงแรมมีสีหน้าจนใจ “ขอโทษครับ เรื่องนี้ผมไม่ทราบจริง ๆ... ผมเพิ่งมาทำงานที่นี่เอง”

ซ่งอี้หยางโมโหจนเจ็บตับ แล้วชี้ไปยังพนักงานอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ “พูดมา! คืนวันที่ 23 ไม่มีใครมารับของที่โรงแรมจริงหรือเปล่า?”

เสิ่นจี้เฉิงขมวดคิ้วแน่น รอฟังคำตอบจากอีกฝ่าย

พนักงานคนนั้นเหลือบมองมุมกำแพงอย่างระมัดระวัง ตรงนั้นมีกล้องวงจรปิดติดอยู่ตัวหนึ่ง จากนั้นก็หลุบตาลง พึมพำเสียงเบา “เรื่องนี้... ผมไม่ทราบครับ...”

ซ่งอี้หยาง: “...”

เขาแทบจะโมโหจนหัวเราะออกมา “ตอนเช้านายบอกฉันว่าไม่มีใครมารับของ ฉันแค่ไปกินข้าวกลางวันแป๊บเดียว นายก็เปลี่ยนคำพูดแล้วหรือ?”

“ผม... คืนนั้นผมดื่มไปนิดหน่อย เลยจำไม่ค่อยได้ บางทีผมอาจจำผิดก็ได้ครับ คุณอย่าเก็บมาใส่ใจเลย”

ซ่งอี้หยางยังไม่ยอมเลิกรา เขาถกแขนเสื้อขึ้น เตรียมจะเปิดดูภาพจากกล้องวงจรปิดโดยไม่สนว่าใครจะห้าม แต่เสิ่นจี้เฉิงคว้าตัวเขาไว้

เสิ่นจี้เฉิงลากเขาออกไป พอเดินห่างจากโรงแรมมาระยะหนึ่ง ซ่งอี้หยางก็ขมวดคิ้วถาม “พวกเขาไม่เชื่อฉันก็ช่างเถอะ แต่นายก็ไม่เชื่อฉันด้วยหรือ? ที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริง คืนนั้นไม่มีใครมารับกางเกงในอะไรนั่นทั้งนั้น!”

เสิ่นจี้เฉิงหยุดเดิน เม้มปากก่อนตอบ “ฉันรู้”

“แล้วทำไมนายถึงลากฉันออกมา?”

“ก็เห็น ๆ อยู่ว่า” เสิ่นจี้เฉิงหันไปมองทางโรงแรม “มีคนจงใจขัดขวาง ไม่ให้เราตรวจสอบกล้องวงจรปิด”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป