ราชครูจอมกะล่อน

ตอนที่ 23 สวรรค์ล้อมอำเภอเถาหยวนด้วยฟ้าผ่า

7 นาที· 1.6K คำ

บทที่ 23 อัสนีสวรรค์แห่งเถาหยวน

บนโต๊ะอาหาร หลี่หยวนจ้าวคีบอาหารหลากชนิดเข้าปากไม่หยุด

เดิมทีอาหารเย็นในวังก็จัดเร็วอยู่แล้ว อีกทั้งคนหนุ่มกำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต ย่อมมีความอยากอาหารมาก

เดินทางขรุขระมาตลอดทาง พอถึงยามเที่ยงก็หิวจนทนไม่ไหวแล้ว

อาหารของอำเภอเถาหยวนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ส่วนใหญ่นิยมใช้ไฟแรงผัด น้ำมันกับเกลือใส่กันอย่างถึงเครื่อง กินแล้วจึงมีรสชาติเป็นพิเศษ

เมื่อได้ยินเสียงร้องราวกับหมูของบุตรชาย จักรพรรดิจิ่งก็ทำหน้าบึ้ง อดไม่ได้ที่จะเตะเขาเบา ๆ ใต้โต๊ะสองที

หลี่หยวนจ้าวจำใจชะลอความเร็วในการกินลง

ฟางเจิ้งอีเห็นจักรพรรดิจิ่งกระอักกระอ่วน จึงยกตะเกียบขึ้นยิ้มกล่าวว่า “กินเก่งเป็นเรื่องดี! ตอนข้าอายุเท่าเขา ข้ากินเก่งกว่าเขามาก!”

หลี่หยวนจ้าวมองฟางเจิ้งอีอย่างซาบซึ้ง

ชายผู้นี้ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งนัก ไม่เหมือนปีศาจร้ายที่อู๋เชิงพูดถึงเลยแม้แต่น้อย! นิสัยดีเหลือเกิน!

เปิ่นกงชอบ!

ฟางเจิ้งอีกล่าวต่อว่า “กลับมาคุยเรื่องการค้ากันเถิด ข้าน้อยยังไม่รู้เลยว่ากิจการเครื่องเคลือบของท่านทั้งสองในเมืองหลวงเป็นอย่างไรบ้าง”

“หากกำไรไม่มากพอ มิสู้ทุ่มเททำการค้าชาให้เต็มที่! ชาต้าผินเทียนเซียนเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ต่อไปอำเภอของข้าน้อยยังจะนำชาคุณภาพดียิ่งกว่านี้ออกมาอีก”

“ถึงตอนนั้นคงเหนือกว่าชาต้าผินเทียนเซียนขึ้นไปอีกขั้นแน่นอน!”

จักรพรรดิจิ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “แม่น้ำเจี้ยนเจียงเกิดน้ำหลาก กิจการเครื่องเคลือบของหลี่ได้รับผลกระทบอย่างมาก เครื่องเคลือบจากทางใต้ขนส่งขึ้นมาไม่ได้”

“ยิ่งกว่านั้นฝนยังตกไม่หยุด ภัยน้ำท่วมยังไม่สิ้นสุด หลี่เองก็ปวดหัวไม่น้อย!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป