มงกุฎรัตติกาล

ตอนที่ 8 เสิ่นเจียว

6 นาที· 1.4K คำ

บทที่ 8 เสิ่นเจียว

พอออกจากสวนชิ่น เจียงฮวาซานก็จมอยู่กับความคิดทันที พอถึงใต้ระเบียง เธอไม่แม้แต่จะทักทายใคร แล้วเดินตรงเข้าไปในทางเดินมีหลังคา

ท่าทีเย็นชาของเธอช่างแตกต่างจากตอนอยู่ในห้องโถงดอกไม้เมื่อครู่นี้อย่างเห็นได้ชัด

เสิ่นจือไม่ได้พูดอะไร เอาแต่มองตามเจียงฮวาซาน

วันนี้คุณหนูเจียงแสดงท่าทีผิดคาดจริง ๆ หากทำไปตามความคิดของตัวเองก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้ามีใครจงใจยุยง...

แววตาของเสิ่นจือหม่นลง เด็กอายุยังน้อยแต่กลับคิดซับซ้อนขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องดีเลย

ขณะที่เสิ่นจือกำลังเพ่งมองแผ่นหลังของเจียงฮวาซานและครุ่นคิด เธอก็หยุดกะทันหัน ก่อนที่เสิ่นจือจะทันตั้งตัว ร่างนั้นก็พุ่งชนเสากลมไม้จื่อถานในทางเดินมีหลังคาอย่างแรง!

“!” คิ้วของเสิ่นจือกระตุก สีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขาไม่มีเวลาคิดอีกแล้ว รีบวิ่งเข้าไปใต้ระเบียง

“คุณหนูเจียง!”

เจียงฮวาซานไม่ได้คิดสั้น เธอแค่อยากพิสูจน์ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นเพียงฝันหนานเคอหนึ่งคราหรือเปล่า ถ้าใช่ เธอก็ได้เจอคุณปู่แล้ว เธอต้องกลับไป จะปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับฝันนี้ไม่ได้

แต่ถ้าไม่ใช่...

“คุณหนูเจียง!” เสิ่นจือประคองเธอให้นั่งลง สีหน้าทั้งร้อนใจทั้งโมโห “ทำอะไรของคุณน่ะ เรื่องแบบนี้เอามาล้อเล่นไม่ได้นะ!”

“ซี๊ด...” แม้การชนเมื่อครู่จะไม่ถึงกับทำให้ตาย แต่เธอก็ออกแรงเต็มที่อยู่ดี

เจียงฮวาซานกุมหัวที่ปูดโนขึ้นมา ดวงตาหรี่ลง เธอไม่ได้กลับไป!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป