มงกุฎรัตติกาล

ตอนที่ 40 มงกุฎแสงจันทร์ดำ

7 นาที· 1.6K คำ

บทที่ 40 บุคคลสำคัญ เจิ้งซง

วันรุ่งขึ้น เจียงฮวาซานตั้งใจตื่นแต่เช้าเพื่อไปขอคำแนะนำจากเสิ่นจวง ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะฉลาดขึ้นในเวลาอันสั้น หรือมีสมองใหม่งอกออกมาได้

เธอออกไปด้วยความทะเยอทะยานเต็มเปี่ยม แต่สุดท้ายก็กลับมาด้วยความผิดหวัง เพราะป้าบ้านชิ่นสวนบอกว่า คุณปู่ออกไปข้างนอกแล้ว

เมื่อไม่บรรลุเป้าหมาย เจียงฮวาซานก็หงอยเหมือนลูกโป่งที่ลมแฟบ นั่งแปะอยู่ข้างหน้าต่าง

“คุณชายอาหลิง”

ขณะที่เธอกำลังเบื่อหน่าย เสิ่นกุยหลิงก็พาคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาในโถงดอกไม้ คนในลานบ้านเดินเข้าไปทักทาย ก่อนปล่อยให้พวกเขาจัดการต้นไม้ดอกไม้ตรงหน้าลาน

“เอ๊ะ~” เจียงฮวาซานเรียกป้าที่กำลังทำงานอยู่ในบ้าน แล้วชี้ไปยังความเคลื่อนไหวทางโถงดอกไม้ “พวกเขากำลังทำอะไรกันน่ะ? ต้นเว่ยจื่อต้นนั้นคุณปูดูแลมาตั้งนาน ไม่กลัวพวกเขาทำพังหรือไง?”

ป้ามองตามแล้วตอบยิ้ม ๆ “ดอกไม้พวกนั้นคุณท่านรับปากยกให้คุณชายอาหลิงแล้วค่ะ เช้านี้ก่อนออกไปยังสั่งไว้เป็นพิเศษเลย”

ยกให้เสิ่นกุยหลิงแล้วเหรอ?

เจียงฮวาซานอดหึงหวงไม่ได้ นั่นเป็นดอกไม้ที่คุณปู่ชอบที่สุด เสิ่นกุยหลิงกล้ารับไว้ได้ยังไงกัน? คุณปู่ดีกับเขาเกินไปแล้ว

มีคนคล่องแคล่วหลายคนจากเรือนจู๋มาช่วย แต่ละคนอุ้มกระถางดอกโบตั๋นไว้ในอ้อมแขน เสิ่นกุยหลิงมองอยู่นาน ก่อนเลือกต้นเว่ยจื่อที่ยังเป็นต้นกล้า เมื่อเห็นว่าเลือกกันใกล้เสร็จแล้ว เสิ่นกุยหลิงก็เตรียมกลับเรือนจู๋ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคนเรียก

“นี่! เสิ่นกุยหลิง!”

เด็กหนุ่มชะงักฝีเท้า อุ้มดอกไม้ไว้แล้วหันข้างมอง ใต้ระเบียงมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งโผล่ครึ่งตัวออกมาจากหน้าต่างลายดอกไม้ เธอยิ้มตาหยีแล้วกวักมือเรียกเขา “มานี่”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป