มงกุฎรัตติกาล

ตอนที่ 30 มงกุฎจันทร์ทมิฬ

7 นาที· 1.6K คำ

บทที่ 30 หยั่งรู้อนาคต

ความซื่อตรงของเจียงฮวาซานทำให้ทั้งสามคนตรงหน้าตั้งตัวไม่ทัน

เสิ่นเช่อส่งสายตาให้เสิ่นร่าง เสิ่นร่างตบหัวตัวเองเบา ๆ พลางยิ้มแย้มเดินเข้าไปหา “ฉันจำได้ว่าเธอชื่อเจียงฮวาซานใช่ไหม? มาสิ เล่าให้คุณอาฟังหน่อยว่าเมื่อกี้ได้ยินอะไรบ้าง”

เจียงฮวาซานกะพริบดวงตาดอกท้อใสซื่อ “ได้ยินหมดเลยค่ะ”

“ได้ยินหมดเลยเหรอ?” เสิ่นร่างชะงัก ก่อนหันกลับไปมองเสิ่นเช่อ จะเอายังไงดี? หรือว่าต้องเก็บปากเธอ?

เสิ่นเช่อพูดไม่ออก ขี้เกียจจะสนใจเขา

เสิ่นร่างทำท่าลำบากใจ แต่พอหันกลับมา สีหน้าก็พลันมืดครึ้มจนน่ากลัว เขาเป็นหัวหน้าหน่วยลับ ลูกน้องใต้บัญชาล้วนเป็นอันธพาลโหดเหี้ยม ทุกครั้งที่เสิ่นร่างทำสีหน้าแบบนี้ แม้แต่อันธพาลเหล่านั้นยังใจสั่นจนตัวสั่นงันงก

“รู้ไหมว่าปกติฉันทำยังไงให้คนยอมปิดปากแต่โดยดี?”

เจียงฮวาซานเบิกตากว้าง พินิจใบหน้าราวกับผีร้ายของเสิ่นร่างซ้ำไปซ้ำมา ต่างจากคนอื่นที่หวาดกลัวจนรูม่านตาหดเล็ก เธอกลับทำหน้าเหมือนตื่นเต้นสุด ๆ “ไม่รู้ค่ะ คุณอาจะสอนหนูเหรอ?”

ความโหดเหี้ยมในแววตาของเสิ่นร่างแตกกระจายไปชั่วขณะ เขาขมวดคิ้วแล้วส่งเสียงจิ๊ “ยัยหนูนี่น่าสนใจดีนะ คนล่าสุดที่เห็นหน้าฉันแล้วหัวเราะร่าแบบนี้ก็เหมียนจือหลานสาวบ้านฉันนี่แหละ” พูดจบเขาก็ตบเข่าลุกขึ้น หันไปมองเสิ่นเช่อ “ช่างเถอะ ๆ จะไปถือสาเด็กทำไม?”

เสิ่นเช่ออดมองเจียงฮวาซานเพิ่มอีกครั้งไม่ได้ หากจำไม่ผิด เมื่อครู่นี้ที่โถงดอกไม้ เธอก็ทำตัวหุนหันไม่เกรงใจใคร วิ่งเล่นอย่างไม่รู้จักกลัวต่อหน้าคุณปู่เหมือนกัน เป็นนิสัยแท้ ๆ หรือมีแผนซ่อนอยู่กันแน่?

เสิ่นเจียวกอดอก มองเจียงฮวาซานตั้งแต่หัวจดเท้าด้วยน้ำเสียงเย็นชา “มาที่นี่ทำไม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป