บทที่ 35 แก้ตัว
บรรยากาศตึงเครียดระหว่างทั้งสองฝ่ายทำให้หอเย็บปักถักร้อยที่ว่างเปล่าเงียบสงัดเป็นพิเศษ เสียงเอฟเฟกต์ตอนงูเขมือบแอปเปิลจนตัวโตขึ้นดังแว่วมาเป็นระยะ
ทำเป็นเสแสร้งไปได้
เจียงหว่านอี้จ้องเจียงฮวาซานอย่างเย็นชา
จากเรือนชิ่นไปเรือนจวี๋ ต่อให้เดินทางไปกลับเร็วที่สุดก็ยังต้องใช้เวลาถึง 20 นาที ฟางเหมยยืนอยู่ครู่เดียวก็เริ่มเมื่อยขา พลันนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าพลันแปลกไป นางกวาดตามองรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง แย่แล้ว! ขนย้ายของออกไปมากเกินไป พอคุณปู่มาแม้แต่ที่นั่งก็ไม่มี
ฟางเหมยขมวดคิ้วมองเจียงฮวาซาน ยัยเด็กนี่คงไม่ได้คำนวณเผื่อเรื่องนี้ไว้ด้วยหรอกนะ? ยิ่งคิดฟางเหมยก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล กำลังลังเลว่าจะเปลี่ยนสถานที่ดีหรือไม่ เสียงฝีเท้าพลันดังมาจากด้านนอกประตู