บทที่ 34 เมื่อได้รับความรักเป็นพิเศษ ก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล
ไล่คนในบ้านที่คอยหักหลังออกไปงั้นเหรอ?
ฟางเหมยถึงกับมึนงงไปกับคำพูดสี่คำนี้
“พูดว่าอะไรนะ?” เธอถึงกับสงสัยอยู่ชั่วขณะว่าหูตัวเองมีปัญหา
เจียงฮวาซานเงยหน้าขึ้น สบตาฟางเหมยตรง ๆ
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เธอกลับมา ที่ตอบสนองต่อสายตาของฟางเหมย
“ฉันบอกว่า ฉันไม่ต้องการคุณแล้ว”
ฟางเหมยมีสีหน้าตกตะลึงปนเคียดแค้น “ไม่ต้องการฉันแล้วเหรอ? ตอนนั้นใครกันที่ร้องไห้อ้อนวอนให้ฉันกลับมา ขอให้ฉันอยู่ข้าง ๆ? ตอนนี้กลับพูดว่าไม่ต้องการแล้ว? ทำไมล่ะ? แค่เพราะฉันเอาของในห้องเธอไปให้หว่านอี้งั้นเหรอ? ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเธอจะอกตัญญูขนาดนี้ ตอนนั้นฉันคงไม่เข้าไปยุ่งกับชีวิตเธอหรอก”
เจียงฮวาซานยิ้มบาง ๆ
ตอนนั้นเธอเป็นฝ่ายร้องไห้อ้อนวอนให้ฟางเหมยรักเธอจริง ๆ และเพราะอย่างนั้นเธอถึงเข้าใจว่า สิ่งที่ได้มาจากการร้องขอนั้นไม่น่าเชื่อถือที่สุด เธอจึงไม่เคยหวังว่าฟางเหมยจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้