บทที่ 26 ระบบ? ผูกมัด!
ห้องรับรองด้านข้าง
เจียงฮวาซานนั่งเหม่ออยู่บนโซฟา
ฟู่สุยเอ๋อร์กับเจียงหว่านอี้พากันเข้าไปดูหมอเมิ่งทายาให้เสิ่นกุยหลิง
สีหน้าของเสิ่นกุยหลิงอ่อนโยนสง่างาม ไม่มีความขุ่นเคืองหรือไม่พอใจแม้แต่น้อย ต่อให้ถูกฟู่สุยเอ๋อร์จ้องมองอย่างไร้มารยาท เขาก็ยังอดทนด้วยอารมณ์ดี
ฟู่สุยเอ๋อร์ใช้สายตาท้าทายสุดขีดพินิจเสิ่นกุยหลิง ทว่ามองไปมองมากลับพบว่าใบหน้านี้ไม่มีอะไรให้แกล้งยั่วเลยสักนิด เหมือนกับไอ้คนน่ารำคาญบางคนไม่มีผิด ฟู่สุยเอ๋อร์หันกลับไปถลึงตาใส่เจียงฮวาซาน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโสสุดขีดว่า «เฮ้! นายเป็นลูกนอกสมรสของคุณตาใหญ่จริงเหรอ? ทำไมหน้าตาไม่เหมือนเขาเลยสักนิด?»
เสิ่นกุยหลิงชะงักเล็กน้อย หันไปมองฟู่สุยเอ๋อร์ คล้ายไม่คิดว่าเธอจะถามคำถามไร้มารยาทเช่นนี้ออกมา
เจียงหว่านอี้ไม่ค่อยพอใจ «สุยเอ๋อร์ คุณปู่ดื่มชาไปแล้วนะ ถามแบบนี้เสียมารยาทเกินไปแล้ว»
ฟู่สุยเอ๋อร์ไม่ชอบท่าทีเสแสร้งทำเป็นใสซื่อของเจียงหว่านอี้มาแต่ไหนแต่ไร เธอเท้าเอวสวนกลับทันที «นี่เป็นเรื่องของตระกูลเสิ่นเรา เกี่ยวอะไรกับเธอ? ทำไม เห็นใจเขาเหรอ? ดูตัวเองก่อนเถอะว่ามีสิทธิ์หรือเปล่า อย่าคิดว่าเปลี่ยนแซ่เป็นเจียงแล้วจะง่ายเหมือนเปลี่ยนแซ่เป็นเสิ่น»
เจียงหว่านอี้เป็นลูกที่ฟางเหมยเกิดกับผู้ชายคนอื่น ต่อมาผู้ชายคนนั้นก็หนีไป ฟางเหมยจึงเอาชื่อเจียงหว่านอี้ไปใส่ไว้ใต้ชื่อพ่อของเจียงฮวาซาน เพื่อให้ลูกได้มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจอะไรอยู่แล้ว ฟู่สุยเอ๋อร์กลับเปิดแผลนี้ต่อหน้าคนมากมาย จนดวงตาของเจียงหว่านอี้แดงก่ำในพริบตา เธอหันไปมองเจียงฮวาซาน ปกติถึงเวลานี้พี่สาวทึ่ม ๆ คนนี้คงพุ่งเข้ามาแล้ว