ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 35 เก็บใบสน

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจี้เหยียนจากไป เย่อวี้จูก็ปิดประตูแล้วกลับเข้าไปในมิติทันที

ในห้องชุดขนาดใหญ่มีทั้งเครื่องนวดแป้ง เตาแก๊ส และลังถึง สะดวกมาก

เธอผสมแป้งข้าวโพดลงไปในแป้งสาลีขาวเล็กน้อย ไม่ได้ทำเยอะนัก แค่สิบกว่าลูก แต่ปั้นลูกใหญ่ทีเดียว

ไหน ๆ แล้ว เธอก็ตุ๋นเนื้อวัวกับของกินจากเป็ดไว้อีกหม้อหนึ่ง ทั้งสาหร่ายและรากบัวหั่นแว่น

เนื้อวัวตุ๋นเอาไปฝากคุณปู่ฟู่ได้บ้าง ส่วนที่เหลือเธอกับอาเหยียนค่อยกินกันเอง

บ่ายสี่โมงกว่า ๆ พวกปัญญาชนที่จุดพักกลับจากทำงานกันหมดแล้ว

ช่วงนี้งานในไร่นามีน้อย หัวหน้าหน่วยใหญ่จึงให้พวกเขาเลิกงานเร็วหน่อย จะได้กลับไปเตรียมฟืนไว้ใช้ช่วงฤดูหนาว

พอเดินเข้าลานบ้าน ทุกคนก็เห็นเย่อวี้จูนั่งเหม่ออยู่ใต้ชายคาห้องของตัวเองตามลำพัง

“อวี้จู เดี๋ยวพวกเราจะไปเก็บใบสนตรงเชิงเขา เธอไปด้วยกันไหม?” หญิงสาวที่เป็นปัญญาชนเอ่ยชวน

ดวงตาของเย่อวี้จูเป็นประกาย “ไปสิ”

ฟืนที่จี้เหยียนหาให้ตรงหลังบ้าน กับฟืนที่พวกปัญญาชนชายเอามาให้ ล้วนเป็นท่อนซุงกับกิ่งไม้ ไม่มีใบสนเลย

“งั้นรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เราจะออกเดินทางกันแล้ว”

เย่อวี้จูสวมเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์อยู่ เสื้อสวย ๆ แบบนี้ถ้าใส่ไปเก็บฟืนก็น่าเสียดายแย่

เธอก้มมองเสื้อผ้าตัวเอง “ได้เลย”

เธอหิ้วม้านั่งเข้าไปในห้อง ถอดเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์ออก แล้วเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อหยาบ

จากนั้นก็ไปหยิบกระบุงที่เคยแลกมาจากบ้านป้าจวี๋ฮวาในสวนหลังบ้านมาสะพาย

เธอสวมถุงมือ แล้วออกเดินทางไปพร้อมกับพวกหญิงสาวที่เป็นปัญญาชน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป